Przyznanie się do winy a łagodniejszy wymiar kary
13 lutego 2024
W opinii publicznej powszechną wiedzą jest, że osoba, której organy ścigania postawiły zarzuty karne może przyznać się do winy. Takie zachowanie podejrzewanego, podejrzanego czy oskarżonego ma na celu doprowadzić do łagodniejszego wymiaru kary. Należy jednak pamiętać, że wszelkie informacje udzielone funkcjonariuszom organów ścigania mogą zostać wykorzystane przeciwko podejrzewanemu, podejrzanemu czy oskarżonemu, niezależnie od zapewnień udzielanych przez tych funkcjonariuszy.
Zatem przyznanie się do winy powinno być starannie przemyślane po rozważeniu wszystkich argumentów za i przeciw, czy takie postępowanie jest dla oskarżonego opłacalne.
W tym miejscu warto zaznaczyć, że niezależnie od powyższego osoba występująca w postępowaniu w charakterze podejrzanego czy oskarżonego nie odpowiada karnie za treść złożonych przez siebie wyjaśnień. Jednakże nie oznacza to, że składanie fałszywych wyjaśnień pozostaje bez negatywnych skutków. W przypadku ustalenia przez organy ścigania lub sąd innego stanu faktycznego niż, ten przedstawiony przez podejrzanego/oskarżonego spowoduje uznaniem złożonych wyjaśnień za niewiarygodne, co nie polepsza sytuacji procesowej.
Jeśli oskarżony dojdzie do wniosku, że chce przyznać się do winy, powinien zapoznać się i zrozumieć różnice wynikające z trybów konsensualnego (upadłego) zakończenia postępowania.
Kodeks postępowania karnego przewiduje trzy możliwości kompromisowego zakończenia postępowania, jest to:
1) dobrowolne poddanie się karze – do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej, oskarżony, któremu zarzucono przestępstwo zagrożone karą nieprzekraczającą 15 lat pozbawienia wolności, może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Sąd może uwzględnić wniosek o wydanie wyroku skazującego, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa i wina nie budzą wątpliwości, a cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości; uwzględnienie wniosku jest możliwe jedynie wówczas, gdy prokurator wyrazi zgodę, a pokrzywdzony należycie powiadomiony o terminie rozprawy oraz pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego takiego wniosku nie zgłosi sprzeciwu;
2) skazanie bez rozprawy – jeżeli oskarżony przyznaje się do winy, a w świetle jego wyjaśnień okoliczności popełnienia przestępstwa i wina nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte, można zaniechać przeprowadzenia dalszych czynności. Prokurator, zamiast z aktem oskarżenia, występuje do sądu z wnioskiem o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub innych środków przewidzianych za zarzucany mu występek, uwzględniających również prawnie chronione interesy pokrzywdzonego. Uzgodnienie może obejmować także wydanie określonego rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu.
3) wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego – oskarżony, któremu zarzucono przestępstwo zagrożone karą nieprzekraczającą 15 lat pozbawienia wolności, może przed doręczeniem mu zawiadomienia o terminie rozprawy złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego. Wniosek może również dotyczyć wydania określonego rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu.
Powyższe instytucje różnią się od siebie między innymi: czasem zastosowania – w zależności od konkretnego etapu postępowania karnego, konsekwencjami dotyczącymi wymiaru kary, możliwością podniesienia niektórych zarzutów w postępowaniu apelacyjnym, czy też podmiotem, który jest uprawniony do złożenia ww. wniosków.
Ponownie należy w tym miejscu wskazać, że aby skutecznie zadbać o swój interes należy kompleksowo przeanalizować swoją sytuację procesową, która każdorazowo powinna podlegać indywidualnej opinii. Uprzejmie informujemy, że Kancelaria w sposób kompleksowy zajmuje się sprawami karnymi na każdym etapie.
Autorem niniejszego artykułu jest aplikant adwokacki Dominik Wąs.
Mogą Cię zainteresować
WszystkieNajnowsze wyroki TSUE, a sytuacja frankowiczów – istotne wnioski ze spraw C-752/24, C-753/24 oraz C-901/24
W dniu 16 kwietnia 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał trzy ważne orzeczenia dotyczące sporów na tle kredytów frankowych. Sprawy o sygnaturach C-752/24 (Jangie...
Skuteczne odwołanie od decyzji środowiskowej – kolejny sukces Klienta Kancelarii
Prowadzenie działalności w zakresie gospodarki odpadami wiąże się z rygorystycznymi obowiązkami oraz stałym nadzorem organów administracji. W jednej z prowadzonych przez nas spraw ...
Wygrana Klienta w sprawie o zwrot subwencji z Tarczy Finansowej Polskiego Funduszu Rozwoju
Nasza kancelaria z sukcesem reprezentowała przedsiębiorcę w sporze z Polskim Funduszem Rozwoju S.A., który domagał się zwrotu ponad 336 tys. zł otrzymanej subwencji w ramach progra...
Prawomocne stwierdzenie nieważności testamentu
W społeczeństwie istnieje przekonanie, że testament sporządzony u notariusza zawsze jest ważny i nie można go podważyć. Orzecznictwo oraz praktyka sądowa pokazują jednak, że testam...
Sankcja Kredytu Darmowego znów pod lupą TSUE. Wyrok już 23 kwietnia 2026 r.
Już 23 kwietnia 2026 r. TSUE wypowie się w sprawie C-744/24 – w zakresie konstrukcji oprocentowania oraz przestrzegania standardów uczciwości w umowach kredytów (pożyczek) konsumen...
TSUE o WIBOR. Co oznacza wyrok z dnia 12 lutego 2026 r.?
12 lutego 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości UE wydał długo wyczekiwany wyrok w sprawie dotyczącej kredytu hipotecznego opartego o wskaźnik referencyjny WIBOR. Należy pamiętać,...
Porozmawiajmy o Twojej sprawie
Skontaktuj się z nami
Adres
ul. Swarożyca 15a/U1
71-601 Szczecin
Działamy na terenie całego kraju
Możliwość spotkania online
Możliwosć dojazdu do klienta