Miesiąc: luty 2022

Szanowni Państwo,

już od kilku miesięcy obserwujemy jak wzrasta wskaźnik WIBOR i to znacznie powyżej wzrostu stóp procentowych NBP. Od wskaźnika WIBOR zależy oprocentowanie milionów kredytów złotówkowych. Raty wzrastają, a kredytobiorcy zastanawiają się dlaczego. Odpowiedź jest prosta – banki, tak jak w przypadku kredytów frankowych, przewidziały dla siebie ukryte wynagrodzenie, które zawiera w sobie WIBOR.

Wykorzystując doświadczenie zdobyte w procesach o stwierdzenie nieważności umów kredytów frankowych, które prowadzimy od 2014 r., zauważyć możemy, że skala problemu dotyczącego WIBOR jest jednak o wiele większa i w niedługim czasie sądy zaleje kolejna fala pozwów kredytobiorców – tym razem złotówkowych.

Czym w rzeczywistości jest WIBOR? Jest to stopa procentowa, po jakiej banki udzielają pożyczek innym bankom. Wszycie go w ramy umowy ma w teorii pokrywać koszty pozyskania przez bank finansowania udzielonego kredytu. Powyższe nie ma jednak odzwierciedlenia w rzeczywistości. Obecnie WIBOR 6M siedmiokrotnie przewyższa koszty pożyczek na rynku międzybankowym, a w konsekwencji stanowi ukryte wynagrodzenie banków. Zgodnie z umową bank powinien zarabiać natomiast wyłącznie na ustalonej z kredytobiorcą marży.

Banki bronią się wskazując, że nie mają przecież wpływu na wartość wskaźnika WIBOR, który publikowany jest na stronie internetowej przez administratora tego wskaźnika, tj. GWP Benchmark S.A. z siedzibą w Warszawie. Nic bardziej mylnego. Spółka GWP Benchmark ustala bowiem wartość wskaźnika WIBOR na podstawie danych przesłanych przez banki. Dane te gromadzone są zaś niezgodnie z unijnym rozporządzeniem BMR.

Istotne jest bowiem, że po zreformowaniu stawki referencyjnej WIBOR, zgodnie z unijnym rozporządzeniem BMR w 2020 r., WIBOR wyliczany jest na podstawie rzeczywistych transakcji banków, po odrzuceniu skrajnych wartości i ustaleniu średniej arytmetycznej. Jak wynika jednak z dostępnych publicznie danych spółki GPW Benchmark, owych transakcji międzybankowych prawie nie ma, a jeśli są to 1-3 transakcje miesięcznie, pomimo tego, że stawka WIBOR wyliczana i publikowana jest każdego dnia. W takiej sytuacji następuje kwotowanie, które polega na tym, że banki których dane składają się na wyliczenie wskaźnika WIBOR, deklarują, po ile zawarłyby transakcje, gdyby miało do nich dojść. Skoro zatem w praktyce do takich transakcji nie dochodzi, to wskaźnik WIBOR nadal opiera się, w sposób niedopuszczalny, na czysto teoretycznych deklaracjach i tzw. ocenie eksperckiej, a zatem tak wyliczone oprocentowanie nie ma przełożenia na rzeczywistą sytuację na rynku.

Sytuacja analogiczna jak w przypadku kredytów frankowych, gdzie bank dowolnie ustalał tabele kursowe, po których następnie wyliczał zobowiązanie kredytobiorców. A mianowicie – banki mają bezpośredni wpływ na wysokość wskaźnika WIBOR. Przesyłając nierzetelne dane doprowadzają do ustalenia wartości tego wskaźnika na poziomie o wiele wyższym, niż koszty realnie przez nie ponoszone. Następnie do marży kredytu dodają WIBOR stanowiący dla nich dodatkowe, niczym nieuzasadnione wynagrodzenie.

Zauważyć przy tym należy, że wzrost WIBOR 6M stosowanego przez banki PKO B.P. S.A. i ING Bank Śląski S.A. jest o wiele wyższy niż w przypadku WIBOR 3M, co również nie znajduje żadnego uzasadnienia ekonomicznego i stanowi dodatkową marżę udzielonego kredytu.

Z uwagi na powyższe Kancelaria skierowała do banków, w imieniu klientów, pierwsze reklamacje umów kredytów w zakresie stawki referencyjnej WIBOR i w niedługim czasie złoży pierwsze pozwy do Sądu.

Informujemy o możliwości kontaktu z Kancelarią w sprawach dot. kredytów złotówkowych przez Facebook’a lub:
tel.: + 48 91 484 29 35
e-mail: kancelaria@radcaprawny-bd.pl

Szanowni Państwo,

informujemy o kolejnym sukcesie Kancelarii w sprawach karno-skarbowych.

W dniu 7 lutego 2022 r. wyrokiem Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim klient Kancelarii został uniewinniony od zarzucanego mu czynu z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art.9 § 3 k.k.s. oraz czynu z art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 76 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i art. 9 § 3 k.k.s.

Oskarżonemu przedstawiono zarzuty, o to że jako prezes spółki z o. o. posłużył się nierzetelnymi fakturami VAT wystawionymi przez inny podmiot, niedokumentującymi rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Jednocześnie zarzucając, że podał nieprawdę w złożonej właściwemu organowi korekcie deklaracji na podatek od towarów i usług, co miało skutkować uszczupleniem należności publicznoprawnej oraz zawyżeniem podatku VAT do zwrotu.

Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim podzielił w całości argumentację obrońcy oskarżonego, adw. Piotra Barcza, który wskazywał, że czynu z art. 62 § 2 k.k.s. jak i czynu z art. 56 § 2 k.k.s. można dopuścić się jedynie umyślnie zarówno w zamiarze bezpośrednim jak i ewentualnym, a organ wnoszący akt oskarżenia nie wykazał aby działanie oskarżonego nosiło znamiona umyślności, co więcej wątpliwe było przypisanie nieumyślnego działania przez oskarżonego. Sąd uznał wskazania obrońcy iż, nie jest rolą oskarżonego weryfikacja prawidłowości działalności spółki, z którą dokonuje transakcji handlowych. Przeciętny obywatel prowadzący działalność gospodarczą nie posiada bowiem kompetencji, ani uprawnień śledczych, a działania organu stanowią wyłącznie próbę przeniesienia ciężaru wykrywania przestępstw z powołanych do tego instytucji na oskarżonego, któremu w razie ich nie wykonania czy nienależytego wykonania grozi odpowiedzialność karna.

Sąd w uzasadnieniu jednoznacznie wskazał, że jeśli działalność podmiotu, z którym oskarżony dokonywał transakcji handlowych nie została zakończona decyzją organów Państwa to oskarżony kierując się zaufaniem do instytucji i służb maił prawo do podjęcia współpracy z tym podmiotem i to na warunkach korzystniejszych niż, te które proponowała konkurencja. W ocenie Sądu normalnym jest bowiem zawieranie transakcji przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą na najkorzystniejszych dla siebie warunkach.

Wyrok jest nieprawomocny.

Szanowni Państwo,

informujemy o kolejnych sukcesach klientów Kancelarii odniesionych w postępowaniach sądowych dotyczących kredytów powiązanych z walutą CHF.

Kancelaria w dniu 11 lutego 2022 r. uzyskała kolejny wyrok w Sądzie Okręgowym w Szczecinie ustalający, że umowa kredytu jest nieważna, a także zasądzające od pozwanego banku wszystkie wpłaty uiszczone do tej pory przez kredytobiorców.

Wyrok zapadł w sprawie przeciwko Bankowi Santander Bank Polska S.A. W niniejszej sprawie Sąd nie potrzebował dowodu z opinii biegłego sądowego, poprzestając na przesłuchaniu powodów oraz świadków banku.

Przypominamy o możliwości kontaktu z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych przez Facebook’a lub:
tel.: + 48 91 484 29 35
e-mail: kancelaria@radcaprawny-bd.pl

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Szanowni Państwo,

Akcjonariusze Stoczni Szczecińskiej „Porta Holding” S.A.,

Członkowie Grupy w postępowaniu grupowym,

toczącym się przed Sądem Okręgowym w Szczecinie w sprawie o sygn. I C 990/18.

Z uwagi na trwający stan pandemii nie mamy możliwości zorganizowania z Państwem kolejnego spotkania, stąd informujemy o aktualnym jego stanie.

W postępowaniu grupowym toczącym się przed Sądem Okręgowym w Szczecinie o sygn. akt: I C 990/18 dotyczącym odszkodowania za utratę wartości akcji spółki Stocznia Szczecińska „PORTA HOLDING” S.A. biegli wydali tak długo wyczekiwaną przez wszystkich opinię. Biegli w opinii oszacowali wysokość niedoboru finansowego powstałego w majątku Stoczni Szczecińskiej „PORTA HOLDING” S.A. na czerwiec 2002 r. na kwotę ponad 1,3 mld (miliarda) złotych, stwierdzając, że niedobór był tak duży, że Stocznia nie mogła przetrwać dalej na rynku (!). Opinia wymaga jednak uzupełnienia poprzez określenie daty początkowej i przyczyn powstania niedoboru finansowego, a tym samym szkody w majątku Spółki, a w konsekwencji także w Państwa majątku. Na te pytania biegli jednak nie odpowiedzieli.

W dniu 12 listopada 2021 r., jako Państwa pełnomocnicy złożyliśmy pismo procesowe, w którym podsumowaliśmy nasze stanowisko i zawarliśmy zarzuty do opinii, wskazując na liczne braki opinii i konieczność jej uzupełnienia. Sąd Okręgowy jednak, nie podzielając tego stanowiska, w dniu 21 grudnia 2021 r. zamknął rozprawę i wydał wyrok, w którym oddalił powództwo. Jest to kolejny wyrok w tym procesie, bowiem w dniu 22 września 2017 r. ten sam Sąd Okręgowy w Szczecinie po raz pierwszy oddalił powództwo Akcjonariuszy, następnie jednak w dniu 23 maja 2018 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu, dając temu Sądowi wytyczne, co do dalszego prowadzenia sprawy.

Teraz, wobec wydania niekorzystnego wyroku przez Sąd Okręgowy w Szczecinie (Sąd I instancji), dla ochrony Państwa interesów konieczne jest po raz drugi złożenie apelacji.

W sierpniu 2019 r. zmieniły się przepisy i wzrosła maksymalna wysokość opłaty od apelacji w postępowaniu grupowym. Wysokość opłaty sądowej od apelacji w tej sprawie wynosi obecnie 200.000 zł. Opłata ta podzielona zostanie na ilość akcji występujących w sprawie. Ponadto informujemy (o czym była mowa na spotkaniach), że Sąd Okręgowy określił wysokość zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłych na kwotę 400.000 zł (czterysta tysięcy złotych). Już po sporządzeniu opinii sądowej Sąd poinformował nas, że koszt sporządzonej opinii będzie wyższy niż przewidywany, tj. wynagrodzenie biegłych wyniosło łącznie 477.692,50 zł brutto. Dotychczas uiszczono kwotę 300.000 zł, a reszta tymczasowo została pokryta z sum budżetowych Skarbu Państwa. (post. sądu link). W związku z tym, z tytułu sporządzenia opinii przez biegłych, akcjonariusze są zobowiązani do dokonania uzupełniającej opłaty w wysokości 177.692,49 zł. Łączna kwota, która musi zostać zebrana przez Reprezentanta Grupy, aby móc dochodzić Państwa praw przed Sądem Apelacyjnym to 377.692,49 zł.

W związku z koniecznością uiszczenia opłaty sądowej od apelacji oraz uzupełnienia brakującego wynagrodzenia biegłych niezbędne jest dokonanie przez Państwa wpłaty na poczet postępowania, tak jak to było czynione dotychczas. W związku z tym, prosimy o dokonanie wpłaty w wysokości 30 groszy (słownie: trzydzieści groszy) za jedną akcję.

Wpłaty należy dokonać w terminie do 31 marca 2022 r. wyłącznie na poniższy rachunek bankowy,  który pozostaje niezmienny od początku postępowania:

Krzysztof Wojciech Piotrowski

Nr Konta:62 1020 4795 0000 9502 0262 3569

Tytuł wpłaty: „postępowanie grupowe akcjonariuszy SSPH S.A. (imię i nazwisko akcjonariusza)”

Ponadto w odpowiedzi na kierowane do Kancelarii zapytania wyjaśniamy wątpliwości dotyczące składu Grupy. Postępowanie grupowe reguluje ustawa z dnia  z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym Dz.U.2020.446. Zgodnie z art. 17 ust. 3 tej ustawy po uprawomocnieniu się postanowienia, o którym mowa w ust. 1, oświadczenie członka grupy o wystąpieniu z grupy jest bezskuteczne. Wobec tego nie istnieje prawna możliwość wystąpienia z grupy po uprawomocnieniu się postanowienia Sądu, co do składu grupy, takie oświadczenie jest bezskuteczne tj. nie wywołuje skutków prawnych. Postanowienie, o którym mowa powyżej w przedmiotowej sprawie uprawomocniło się w roku 2015 r. Obecnie nie ma zatem możliwości wystąpienia z toczącego się postępowania grupowego.

radca prawny Barbara Domańska                                                       adwokat  Piotr Barcz

 [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]