Miesiąc: marzec 2021

Szanowni Państwo,

w ostatnim czasie zapadł bardzo ważny wyrok dotyczący przedsiębiorców posiadających kredyty CHF.

Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z dnia 21 grudnia 2020 r., XXVI GC 586/20 w sprawie wskazał, że umowa kredytu w CHF to „kombinacja umowy kredytu złotowego zmodyfikowanego o instrument pochodny w postaci swapa walutowo-odsetkowego (CIRS)” i ma na celu obejście ustawy, co czyni taką umowę nieważną.

Sądy zaczęły zatem dostrzegać inną argumentację dotyczącą nieważności umowy kredytu CHF, niż wyłącznie skutek abuzywnych zapisów w umowie. Powyższa informacja cieszy jeszcze bardziej, bowiem argumentacja dotycząca instrumentu finansowego była przytaczana przez Kancelarię już na samym początku drogi z postępowaniami sądowymi w sprawach kredytów CHF, tj. od 2014 r. Sądy potrzebowały aż 7 lat aby dostrzec sedno problemów kredytów frankowych i wbudowanego w nie mechanizmu indeksacji, który w rzeczywistości odpowiada definicji instrumentu finansowego z ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Taka klasyfikacja umowy powoduje konieczność spełnienia obowiązków informacyjnych zawartych w dyrektywie MIFID ( tj. Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych), których w tego rodzaju umowach kredytowych nie spełniono. Klienci nie byli informowani o tym, że bank zawarł w umowie kredytu instrument finansowy, jako transakcję pozagiełdową, co jest sprzeczne z prawem.

Przedsiębiorcy nie mogą powoływać się na status konsumenta i abuzywne postanowienia umowne, co sprawia że dochodzenie przez nich roszczeń związanych z zawartymi kredytami CHF jest utrudnione, jednak, jak pokazuje treść uzasadnienia przytoczonego wyroku, nie jest niemożliwe. Są bowiem także inne powody uznania takiej umowy za nieważną. Zapadły wyrok z pewnością pozwoli na wzmocnienie argumentacji i polepszy sytuację przedsiębiorców w sporach sądowych dotyczących tzw. kredytów frankowych.

Informujemy, że Kancelaria zajmuje się również dochodzeniem roszczeń związanych z kredytami CHF zawartymi przez przedsiębiorców.

 

Szanowni Państwo,

w ostatnim czasie coraz częściej docierają do nas informacje o propozycjach ze strony banków oferujących w przeszłości kredyty powiązane z CHF, co do zawierania z kredytobiorcami ugód sądowych czy też pozasądowych. Zalecenia takie skierował do banków przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, który uważa że w ten sposób można rozwiązać problem kredytów udzielonych w CHF. W szczególności skupiono się na rozwiązaniu w postaci przewalutowania kredytu i rozliczania się z bankiem tak, jak gdyby kredyt od samego początku był kredytem złotowym, oprocentowanym według WIBOR.

Kancelaria zaleca ostrożność kredytobiorcom w podejmowaniu samodzielnych decyzji co do zawierania z bankami ugód. Ugody te nie są bowiem adekwatnymi rozwiązaniami do roszczeń, jakich kredytobiorcy mogą skutecznie dochodzić w postępowaniach sądowych. Co więcej, ugody te chronią w znacznej mierze interes banków, a nie kredytobiorców. Według wstępnych szacunków Komisji Nadzoru Finansowego, w przypadku realizacji scenariusza ugód sądowych na opcję przewalutowania kredytu na kredyt złotowy z oprocentowaniem WIBOR, koszt dla sektora bankowego wyniósłby 34,5 mld złotych, podczas gdy przy unieważnieniu umów– 234 mld złotych. Nie należy jednak zapominać, że sektor bankowy wzbogacił się na udzieleniu kredytobiorcom kredytów powiązanych z walutą CHF, a brak stosownej sankcji za stosowanie w umowach niedozwolonych postanowień, tak naprawdę zezwoli bankom na dalsze stosowanie nieuczciwych praktyk.

Obecnie najczęstszymi rozstrzygnięciami sądów w przypadku kredytobiorców, którzy zdecydowali się wystąpić na drogę postępowania sądowego, są unieważnienia całych umów. Proponowana przez banki treść ugody nie jest zatem korzystna, skoro klient w przypadku nieważności nie jest związany dalej umową i następuje zwrot wzajemnie uiszczonych świadczeń.

Ugoda taka nie jest również korzystna w przypadku tzw. „odfrankowienia” umowy. Wówczas umowa podobnie jak przy proponowanych warunkach ugody, również zostaje uznana za kredyt złotowy, z tą jednak istotną różnicą, że oprocentowanie kredytu oparte jest o stopę LIBOR, a nie WIBOR, a zatem oprocentowanie znacznie korzystniejsze od proponowanego przez bank w ugodzie. Ponadto
w przypadku postępowania sądowego nie ma wątpliwości co do wysokości powstałej nadpłaty i jej zwrotu na rzecz kredytobiorców.

Celem zobrazowania ugody na warunkach KNF z rozstrzygnięciami sądów odsyłamy do symulacji przeprowadzonej przez Stowarzyszenie Stop Bankowemu Bezprawiu https://www.bankowebezprawie.pl/ugody-knf/

Wobec powyższego nie rekomendujemy Państwu zawierania ugód proponowanych przez banki bez uprzedniej konsultacji z prawnikiem i rozważenia, czy przedstawiona propozycja jest dla Państwa korzystna. Zachęcamy do kontaktu z Kancelarią wszystkie osoby, które otrzymały od banku treść ugody i chciałby przeanalizować jej treść i skutki.