Miesiąc: marzec 2026

Prowadzenie działalności w zakresie gospodarki odpadami wiąże się z rygorystycznymi obowiązkami oraz stałym nadzorem organów administracji. W jednej z prowadzonych przez nas spraw przedsiębiorca działający w obszarze przetwarzania odpadów został objęty kontrolą, w wyniku której organ I instancji wydał decyzję o cofnięciu zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Jednocześnie stwierdzono, że cofnięcie zezwolenia skutkuje zakończeniem prowadzenia działalności, a całość rozstrzygnięcia została opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności. W praktyce oznaczało to konieczność niezwłocznego wstrzymania wykonywania działalności.

W imieniu Klienta wnieśliśmy odwołanie od decyzji, wskazując na istotne naruszenia procedury administracyjnej. W szczególności podnieśliśmy brak przeprowadzenia pełnego postępowania wyjaśniającego oraz niewystarczające odniesienie się do zgromadzonego materiału dowodowego i stanowiska strony.

Organ odwoławczy podzielił przedstawioną przez nas argumentację. W konsekwencji decyzja została uchylona w całości, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Przedmiotowa sprawa stanowi kolejny przykład, że nawet w sytuacji, gdy organ administracji opiera swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach wyspecjalizowanych organów kontrolnych, decyzja musi spełniać wysokie standardy proceduralne. Uzyskane rozstrzygnięcie ma istotne znaczenie dla możliwości dalszego prowadzenia działalności przez Klienta.

Otrzymanie decyzji ograniczającej lub cofającej uprawnienia w ramach prowadzonej działalności regulowanej nie musi oznaczać konieczności jej zakończenia. W wielu przypadkach istnieją podstawy do skutecznego zakwestionowania rozstrzygnięcia organu.

Zapewniamy kompleksowe wsparcie w sporach z organami administracji – od analizy sprawy, przez przygotowanie środków zaskarżenia, aż po reprezentację na każdym etapie postępowania. Kluczowe znaczenie ma dokonanie szczegółowej analizy sprawy, a następnie dobranie właściwej strategii.

Decyzja organu odwoławczego jest ostateczna w administracyjnym toku instancji. Sprawa prowadzona jest przez adw. Piotra Barcza oraz adw. Patrycję Banach.

W razie jakichkolwiek pytań zachęcamy do kontaktu mailowego i telefonicznego z Kancelarią.

Nasza kancelaria z sukcesem reprezentowała przedsiębiorcę w sporze z Polskim Funduszem Rozwoju S.A., który domagał się zwrotu ponad 336 tys. zł otrzymanej subwencji w ramach programu Tarcza Finansowa 2.0.

Powód twierdził, że przedsiębiorca uzyskał wsparcie nienależnie. Na tej podstawie Polski Fundusz Rozwoju S.A. wypowiedział umowę subwencji i wezwał przedsiębiorcę do zwrotu całej kwoty wraz z odsetkami. Sąd Okręgowy nie podzielił ww. stanowiska i oddalił powództwo w całości. Kluczowe znaczenie miało to, że wcześniej sam Polski Fundusz Rozwoju S.A. wydał decyzję o zwolnieniu przedsiębiorcy z obowiązku zwrotu subwencji, definitywnie rozliczając umowę. W ocenie sądu po wydaniu takiej decyzji fundusz utracił możliwość ponownego kwestionowania prawdziwości oświadczeń i domagania się zwrotu środków po upływie kolejnych lat.

Sąd podkreślił również, że przedsiębiorca miał prawo ufać decyzji instytucji publicznej ostatecznie rozliczającej udzieloną pomoc, a późniejsze żądanie zwrotu środków byłoby sprzeczne z zasadą lojalności i pewności obrotu.

Wyrok potwierdza, że w sporach dotyczących subwencji z Tarczy Finansowej kluczowe jest dokonanie szczegółowej analizy decyzji, dokumentów programowych oraz przebiegu procesu rozliczenia wsparcia. W wielu przypadkach przedsiębiorcy niesłusznie wzywani są do zwrotu otrzymanych środków.

Jeżeli otrzymali Państwo wezwanie do zwrotu subwencji z programu Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. lub prowadzony jest wobec Państwa spór sądowy – zapraszamy do kontaktu z naszą kancelarią
w celu analizy sprawy i oceny możliwości obrony swoich praw.

Sprawa prowadzona jest przez adw. Patrycję Banach.

W społeczeństwie istnieje przekonanie, że testament sporządzony u notariusza zawsze jest ważny i nie można go podważyć. Orzecznictwo oraz praktyka sądowa pokazują jednak, że testament notarialny może zostać uznany za nieważny, gdy w chwili jego sporządzenia spadkodawca nie miał zdolności do świadomego i swobodnego podjęcia decyzji i wyrażenia woli (w szczególności z powodu choroby).

Przykład takiej sytuacji stanowi sprawa naszej Klientki, w której imieniu skierowaliśmy wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej matce. W treści wniosku wskazano, że spadek powinny nabyć obie córki w równych częściach – na podstawie ustawy. Siostra Klientki przedstawiła jednak testament notarialny, którym spadkodawczyni powołała ją do całości spadku.

W toku postępowania zakwestionowana została ważność testamentu, poprzez wskazanie, że spadkodawczyni w dacie sporządzenia testamentu cierpiała na chorobę Alzhaimera i działała pod przymusem osoby powołanej do spadku. Postępowanie dowodowe opierało się
w szczególności na przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego z zakresu psychiatrii i psychologii. Z rzeczonej opinii wynikało, że w chwili sporządzania testamentu spadkodawczyni cierpiała na zaburzenia, które uniemożliwiały jej świadome i swobodne rozporządzenie majątkiem na wypadek śmierci. W konsekwencji sąd uznał testament notarialny za nieważny.

Ww. sprawa pokazuje, że nawet testament sporządzony przed notariuszem może zostać skutecznie podważony. Kluczowe znaczenie ma rzeczywisty stan psychiczny spadkodawcy w chwili sporządzenia testamentu. Jeżeli istnieją poważne wątpliwości w tym zakresie, sąd może przeprowadzić postępowanie dowodowe z udziałem biegłych i – w razie potwierdzenia tych okoliczności – uznać testament za nieważny.

Opisany przykład pokazuje, jak istotne w sprawach spadkowych jest dokładne ustalenie stanu zdrowia spadkodawcy w chwili sporządzania testamentu oraz właściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego.

Sprawa była prowadzona przez adw. Paulinę Urbanowicz. Postanowienie jest prawomocne.

Uprzejmie informujemy, że posiadamy szerokie doświadczenie w prowadzeniu spraw spadkowych. Wspieramy i reprezentujemy Klientów również podczas czynności dokonywanych przed notariuszem.

W razie jakichkolwiek pytań zachęcamy do kontaktu mailowego i telefonicznego z Kancelarią.