Miesiąc: wrzesień 2025

W Kancelarii doskonale rozumiemy, że problemy wynikające z kredytów powiązanych z walutami franka szwajcarskiego (CHF) i innych (EUR/USD) lub kredytów złotowych (opartych o wskaźnik WIBOR) potrafią doprowadzić kredytobiorcę do sytuacji gdy staje się dla banku dłużnikiem, wobec którego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne.

Zgłaszają się do nas Klienci, którzy zostali pozwani lub wobec których toczą się egzekucje wszczęte przez instytucje bankowe, parabankowe lub firmy windykacyjne. Niejednokrotnie zdarza się bowiem, że mimo nieważnej umowy kredytowej lub takiej w której występują liczne klauzule niedozwolone (abuzywne), banki rozpoczynają odrębne procesy sądowe lub podejmują działania egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych [np. bankowego tytułu egzekucyjnego (BTE) sprzed lat], pomijając aktualne orzecznictwo sądów, które stają po stronie kredytobiorców. Dotyczy to nie tylko kredytów powiązanych z waluta obcą (CHF/EUR/USD) lecz również kredytów i pożyczek w złotych polskich, opartych o wskaźnik WIBOR.

Należy pamiętać, że brak czynnego udziału w procesie sądowym lub pozostawienie egzekucji bez reakcji może prowadzić do daleko idących skutków, w tym zajęcia rachunków bankowych, wynagrodzenia za pracę, majątku ruchomego, a nawet nieruchomości. Dlatego też tak istotne jest aby
w sytuacji, gdy kredytobiorca nie ma możliwości zapłaty kolejnych rat kredytowych, szybko podjąć odpowiednie działania powstrzymujące przed wszczęciem i prowadzeniem egzekucji należności. Działania te mogą wykazać bezzasadność egzekucji z uwagi na brak roszczeń instytucji finansowej będącej wierzycielem.

W takich sytuacjach istnieją skuteczne narzędzia prawne pozwalające na obronę przed egzekucją. Dłużnik ma bowiem prawo w szczególności:

1. wytoczyć powództwo przeciwegzekucyjne, które umożliwia zakwestionowanie zasadności egzekucji, a także jej wstrzymanie już na etapie złożenia pozwu,
2. złożyć wniosek o zabezpieczenie roszczenia, który może doprowadzić do zawieszenia toczącej się egzekucji do czasu zakończenia postepowania sądowego,
3. skorzystać z instytucji wznowienia postępowania, która odniesie skutek np. w przypadku wydania nakazu zapłaty czy wyroku na podstawie nieaktualnych lub niepełnych danych.

Kancelaria posiada bogate, wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu spraw frankowych oraz w kwestionowaniu roszczeń banków, parabanków i firm windykacyjnych zarówno na etapie sądowym, jak i egzekucyjnym. Reprezentujemy Klientów z całej Polski w sporach z bankami nie tylko w zakresie roszczeń kredytobiorców opierających się o ustalenie nieważności umów kredytowych, ale także w ramach negocjacji z wierzycielami, obronie przed roszczeniami z tytułu bezumownego korzystania z kapitału i waloryzacji czy postępowań egzekucyjnych, które wynikają z działań instytucji finansowych.

Jako przykłady wskazać możemy postępowanie zakończone wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wydanym w sprawie o sygn. akt: I ACa 1765/21, w którym oddalono apelację Banku Millennium S.A. złożoną od korzystnego dla naszej klientki wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy w sprawie kredytu frankowego, co skutkowało prawomocnym pozbawieniem wykonalności tytułu wykonawczego w postaci bankowego tytułu egzekucyjnego (BTE), wystawionego przez Euro Bank Spółkę Akcyjną we Wrocławiu. Proces ten (powództwo przeciwegzekucyjne) był natomiast pochodną egzekucji wszczętej przez Bank, która prowadziła do licytacji nieruchomości należącej do kredytobiorczyni, a którą to egzekucję udało się wstrzymać, a następnie umorzyć. Podobnie z sukcesem zakończyliśmy postępowanie przeciwegzekucyjne przed Sądem Okręgowym w Szczecinie w sprawie o sygn. akt: II Ca 1419/21, dotyczącej kredytu złotówkowego, w którym w zasadniczej części pozbawiono wykonalności tytuł wykonawczy w postaci nakazu zapłaty, na podstawie którego egzekucja wszczęta została przez HOIST I Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w Warszawie. Postępowanie egzekucyjne w tym zakresie zostało umorzone, a majątek naszych klientów ochroniony.

Dlatego też w przypadku wytoczenia powództwa przez bank, inną instytucję finansową lub firmę windykacyjną jak również otrzymania pisma od komornika, zachęcamy do niezwłocznego kontaktu z Kancelarią w celu omówienia możliwych działań prawnych. Im szybciej działania te zostaną podjęte, tym większe szanse na skuteczną ochronę Państwa praw. Co istotne, w przypadku trudnej sytuacji finansowej dłużnik ma prawo ubiegać się o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd, po analizie sytuacji majątkowej i dochodowej, może przyznać zwolnienie częściowe lub całkowite, co pozwala na wszczęcie postępowania bez ponoszenia dodatkowego obciążenia finansowego. Nasza Kancelaria wspiera Klientów również na tym etapie – przygotowując odpowiednie wnioski i dokumentację uzasadniającą potrzebę zwolnienia od kosztów sądowych.

Autorem niniejszego artykułu jest radca prawny Joanna Zarzycka.

Wynajęcie lokalu mieszkalnego wiąże się z ryzykiem, począwszy od braku terminowych płatności, aż po trudności w odzyskaniu własnej nieruchomości. Wielu właścicieli obawia się wystąpienia problemów związanych z nieuczciwymi lokatorami, zwłaszcza że obowiązujące przepisy przewidują liczne ograniczenia dotyczące eksmisji lokatorów. Dlatego tak ważne jest, aby już na etapie zawierania umowy wprowadzić odpowiednie mechanizmy zabezpieczające, które realnie chronią interesy wynajmującego.

Obecnie jednym z najczęściej stosowanych rozwiązań mających na celu ochronę interesów wynajmujących jest zawarcie umowy najmu okazjonalnego. Umowa najmu okazjonalnego to specjalna forma umowy najmu mieszkania na czas oznaczony (nie dłuższy niż 10 lat), która w założeniu ma zapewniać właścicielowi szeroką ochronę jego interesów. Podstawowym elementem takiej umowy jest oświadczenie najemcy podpisane u notariusza, w którym zobowiązuje się on do dobrowolnego opuszczenia lokalu oraz wskazuje inny lokal, do którego będzie mógł się wyprowadzić po zakończeniu umowy najmu. Tego rodzaju dokument, po uzyskaniu sądowej klauzuli wykonalności, umożliwia wszczęcie egzekucji komorniczej bez konieczności prowadzenia długotrwałego procesu sądowego. Oznacza to, że jeśli najemca odmówi wyprowadzki, właściciel po uzyskaniu klauzuli wykonalności może niezwłocznie skierować sprawę do komornika.

Nie oznacza to jednak, że najem okazjonalny eliminuje wszystkie ryzyka. Przepisy o ochronie lokatorów wprowadzają ograniczenia, które mogą uniemożliwić sprawne przeprowadzenie eksmisji. Dotyczy to m.in. sytuacji, gdy w lokalu zamieszkują małoletnie dzieci lub eksmisja miałaby nastąpić w okresie zimowym, tj. w okresie od 1 listopada do 31 marca. Komornik jest zobowiązany do odstąpienia od prowadzenia czynności egzekucyjnych do czasu wskazania przez właściwą gminę lokalu socjalnego lub pomieszczenia tymczasowego.

W praktyce słabym punktem umowy najmu okazjonalnego pozostaje kwestia lokalu wskazanego przez najemcę jako miejsce przeprowadzki. Często zdarza się, że taki adres pozostaje wyłącznie „na papierze”, a po czasie okazuje się niedostępny lub właściciel lokalu nie wyraża zgody na przyjęcie lokatora. Na rynku funkcjonują podmioty oferujące odpłatnie tzw. „adresy do eksmisji”. Najemca, zawierając umowę, może więc posłużyć się formalnym, lecz fikcyjnym adresem, który w praktyce nie daje wynajmującemu pewności, że do eksmisji rzeczywiście dojdzie. W efekcie mechanizm, który miał stanowić skuteczne zabezpieczenie nie chroni skutecznie wynajmujących, a procedura eksmisyjna okazuje się znacznie trudniejsza, niż zakładano wprowadzając przepisy o najmie okazjonalnym.

Opisane rozwiązania pokazują, że nawet najlepiej przygotowane zabezpieczenia nie są niezawodne. Ich skuteczność w dużej mierze zależy od dochowania wymogów formalnych oraz od realiów egzekucji komorniczej, które w praktyce często faworyzują lokatorów. Z tego względu to właśnie odpowiednia konstrukcja samej umowy najmu, wykorzystująca instytucję cywilnego prawa rzeczowego,  odgrywa kluczową rolę. Precyzyjne określenie praw i obowiązków stron, jasne uregulowanie zasad wypowiedzenia oraz uwzględnienie możliwych form korzystania z lokalu, pozwala zbudować mechanizmy ochronne, które w praktyce mogą okazać się bardziej skuteczne niż instytucja najmu okazjonalnego. Dobrze skonstruowana umowa daje właścicielowi nie tylko narzędzie do dochodzenia swoich praw, ale też realną możliwość reagowania w sytuacjach nieprzewidzianych, minimalizując ryzyko sporu i problemów z eksmisją.

Podsumowując, ochrona interesów wynajmujących wymaga kompleksowego podejścia już na etapie sporządzania umowy. Skuteczne zabezpieczenie nie opiera się wyłącznie na jednym instrumencie prawnym, lecz na połączeniu kilku rozwiązań: starannie przygotowanej umowy najmu zawierającej dodatkowe klauzule zabezpieczające prawa właściciela w praktyce, a nie w teorii oraz notarialnego oświadczenia najemcy o poddaniu się egzekucji. Tylko kompleksowe podejście zapewnia realną ochronę praw wynajmującego, zwiększa przewidywalność sytuacji i pozwala znacząco ograniczyć ryzyko bezsilności wobec problematycznych najemców.

BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Barcz & Domańska posiada wieloletnie doświadczenie w zakresie prawa nieruchomości oraz obsługi właścicieli lokali mieszkalnych, spółdzielni mieszkaniowych oraz wspólnot mieszkaniowych, co umożliwia skuteczne zabezpieczenie interesów wynajmujących. Doradzamy w przygotowaniu umów najmu zawierających dodatkowe mechanizmy ochronne oraz zapewnia wsparcie przy dochodzeniu praw wynajmujących w przypadku problematycznych najemców. Kompleksowe podejście pozwala właścicielom nieruchomości zminimalizować ryzyko związane z nieuczciwymi lokatorami. 

Autorami niniejszej artykułu są apl. adw. Aleksandra Lejk oraz adw. Piotr Barcz.

Ostatnie wydarzenia wokół wskaźnika WIBOR wywołały szeroką dyskusję wśród kredytobiorców i banków. Dnia 11 września 2025 roku Rzecznik Generalny Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przedstawił opinię w sprawie dotyczącej kredytów opartych o wskaźnik WIBOR. Stanowisko to nie stanowi wyroku ale jest istotną wskazówką co do kierunku, w jakim może podążyć TSUE przy wydawaniu orzeczenia, którego publikacja spodziewana jest w najbliższych miesiącach.

W ocenie Rzecznika Generalnego, przepisy dyrektywy 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich mogą mieć zastosowanie do analizy postanowień umownych przewidujących zmienne oprocentowanie oparte na wskaźniku WIBOR. Jednocześnie Rzecznik wskazał, że sąd krajowy nie jest uprawniony do badania samej metodologii ustalania wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR

W omawianej sprawie częstochowski Sąd Okręgowy zwrócił się do TSUE z następującymi pytaniami:

1. czy sądy krajowe mogą badać postanowienia umów kredytowych dotyczące zmiennego oprocentowania opartego o WIBOR?,
2. czy takie postanowienia podlegają kontroli pod kątem przejrzystości i zrozumiałości dla konsumenta?,
3. czy brak pełnej i jasnej informacji o ryzyku WIBOR może oznaczać, że klauzula jest nieuczciwa i narusza dobre obyczaje ?,
4. jeśli klauzula WIBOR zostanie uznana za abuzywną – czy umowa kredytowa może dalej funkcjonować tylko w formule opartej o marżę banku, czy też staje się nieważna w całości ?

Najważniejsze wnioski płynące z opinii:

• klauzule zmiennego oprocentowania opartego o wskaźnik WIBOR podlegają – wbrew stanowisku sektora bankowego – kontroli na gruncie dyrektywy 93/13, albowiem przepisy prawa polskiego nie nakładają na kredytodawców obowiązku stosowania w umowach kredytu hipotecznego wskaźnika WIBOR ani, co więcej, żadnego innego konkretnego wskaźnika referencyjnego, a zatem nie są wyłączone z zakresu stosowania dyrektywy 93/13,
• warunek umowy przewidujący zastosowanie zmiennego oprocentowania opartego na wskaźniku referencyjnym WIBOR dotyczy „głównego przedmiotu umowy”, co wyłącza go spod oceny w przedmiocie nieuczciwości tylko w przypadku spełnienia przez ww. warunek wymogu przejrzystości, tj. sformułowania przez przedsiębiorcę prostym i zrozumiałym językiem,
• aby spełnić wymóg przejrzystości bank powinien poinformować konsumenta w sposób wystarczająco precyzyjny i dokładny o: nazwie wskaźnika referencyjnego (WIBOR), nazwie jego administratora oraz wskazać na potencjalne konsekwencje ekonomiczne dla konsumenta wynikające ze stosowania tego wskaźnika, tak aby kredytobiorca mógł oszacować przede wszystkim całkowity koszt kredytu,
• informacje muszą być przekazane przez kredytodawcę w wystarczająco precyzyjny i dokładny sposób a brak pełnej i przejrzystej informacji pozostaje sprzeczny z wymogami przejrzystości
  i dobrej wiary wynikającymi z dyrektywy 93/13,
• sam brak przejrzystości warunku umownego nie przesądza o nieuczciwości warunku umownego a sąd winien zweryfikować czy konsument wyraził świadomą zgodę na ryzyko związane ze stosowaniem spornego warunku umownego po otrzymaniu pełnych i dokładnych informacji,
• na sądzie krajowym spoczywa obowiązek sprawdzenia, czy bank przekazał konsumentowi wszystkie istotne informacje umożliwiające mu ocenę skutków ekonomicznych zawieranej umowy a zatem czy kredytodawca, traktujący konsumenta w sposób sprawiedliwy i słuszny, mógł rozsądnie zakładać, że konsument ten przyjąłby taki warunek w drodze negocjacji indywidualnych umowy,
• sądy krajowe mogą na podstawie dyrektywy 93/13 oceniać warunki umowne oparte
  na wskaźnikach referencyjnych, jednakże badanie samej metody ustalania wskaźnika WIBOR, wykracza poza zakres stosowania dyrektywy 93/13.

Przedmiotowa opinia jest zatem niewątpliwie korzystna dla kredytobiorców i może stanowić przełom w sprawach dotyczących kredytów złotowych. Jeżeli TSUE podzieli ją w wyroku to kredytobiorcy zyskają podstawę kwestionowania umów opartych o wskaźnik WIBOR przed sądami krajowymi. Już z przedmiotowej opinii wynika jednak, iż każdą sprawę należy traktować bardzo indywidualnie, dokładnie badając nie tylko treść umowy ale także wszelkie okoliczności dotyczące jej zawarcia.

Autorem niniejszego artykułu jest adwokat Patrycja Korybska.

 

Zachęcamy do kontaktu z Sekretariatem Kancelarii celem umówienia nieodpłatnego spotkania, na którym zostanie przeanalizowana Państwa umowa kredytu, a nadto przedstawione zostaną informacje o przysługujących Państwu względem banku roszczeniach.

Z radością informujemy o kolejnych wygranych Klientów Kancelarii z bankami w sprawach o ustalenie nieważności umów kredytów „frankowych” oraz wynikającego z wadliwości tych umów roszczenia o zapłatę.

Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny oddalił apelację spółki Bank BPH S.A. w Gdańsku od korzystnego dla Klientów Kancelarii rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia nieważności umowy oraz orzeczenia obowiązku zapłaty dochodzonych należności. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadziła adw. Paulina Urbanowicz.

Wyrokiem z dnia 17 lipca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny oddalił apelację spółki PKO Bank Polski S.A. w Warszawie od korzystnego dla Klientów Kancelarii rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia nieważności umowy oraz orzeczenia obowiązku zapłaty dochodzonych należności. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadziła r.pr. Joanna Zarzycka.

Postanowieniem z dnia 14 lipca 2025 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny udzielił Klientce Kancelarii zabezpieczenia roszczenia w sprawie przeciwko spółce Bank Millennium S.A. w Warszawie poprzez unormowanie praw i obowiązków stron polegające na wstrzymaniu obowiązku dokonywania przez Klientkę spłat rat kredytu i wszelkich świadczeń związanych z przedmiotową umową do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania, zakazaniu naliczania odsetek oraz przekazywania informacji o niespłacaniu kredytu do BIK. Sprawę prowadzi adw. Patrycja Banach.

Wyrokiem z dnia 29 maja 2025 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny w sprawie przeciwko spółce Raiffeisen Bank International AG Oddział w Polsce w Warszawie zasądził na rzecz Klientów Kancelarii łącznie kwotę 143.874,34 zł i kwotę 49.561,92 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w zapłacie oraz zwrot kosztów procesu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzi r. pr. Joanna Zarzycka.

Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2025 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy oddalił apelację spółki Santander Bank S.A. w Warszawie od korzystnego dla Klientów Kancelarii rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia nieważności umowy oraz orzeczenia obowiązku zapłaty dochodzonych należności. Wyrok jest prawomocny. Sprawę prowadziła adw. Patrycja Banach.

Informujemy, że Kancelaria zajmuje się tematem kredytów frankowych od 2014 r. Udzielamy Klientom kompleksowej pomocy – poczynając od złożenia do banku reklamacji, przez poprowadzenie postępowania, wyegzekwowanie zasądzonych należności, aż po wykreślenie hipoteki z księgi wieczystej nieruchomości. Zachęcamy do kontaktu z Sekretariatem Kancelarii celem umówienia nieodpłatnego spotkania, na którym zostanie przeanalizowana Państwa umowa kredytu, a nadto przedstawione zostaną informacje o przysługujących Państwu względem banku roszczeniach.

Kontakt z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych możliwy jest przez Facebook’a lub: tel: + 48 91 484 29 35 mail: kancelaria@kancelaria-bd.pl 

#franki #frankowicze #CHF #kredytfrankowy #pozewfrankowy #sprawafrankowa #kancelariaszczecin #adwokatszczecin #prawnikszczecin #bank #umowakredytu