Miesiąc: październik 2022

Mamy ogromną przyjemność poinformować, że Mecenas Sara Ciołek oraz Eliza Napieralska w dniu 22 września 2022 r. złożyły uroczyste ślubowanie radcy prawnego.

Sara Ciołek została wpisana na listę radców prawnych pod numerem SZ-1752. Pani Mecenas rozpoczęła współpracę z Kancelarią w 2017 roku. Zajmuje się przede wszystkim sprawami z zakresu prawa handlowego, gospodarczego oraz cywilnego.

Eliza Napieralska została wpisana na listę radców prawnych pod numerem SZ-1771. Z Kancelarią była związana od 2018 roku. Szczególnie interesuje się prawem cywilnym, przede wszystkim prawem rodzinnym i gospodarczym, a także prawem społecznym.

Z radością informujemy również, że dotychczasowi asystenci prawni naszej Kancelarii – Weronika Łepik i Dominik Wąs zdali egzamin wstępny na aplikację adwokacką.

Weronika Łepik związana jest z Kancelarią od 2020 r. Zajmuje się sprawami z zakresu prawa cywilnego, prawa spadkowego, a także sprawami z zakresu prawa rodzinnego.

Domink Wąs współpracuje z nami od 2021 r. W zakresie jego zainteresowań zawodowych leży szeroko pojmowane prawo cywilne, w szczególności postępowanie egzekucyjne.

Gratulujemy i życzymy powodzenia!

W dniu 8 września 2022 r. TSUE wydał wyrok w sprawie polskich Frankowiczów, w którym potwierdził dotychczasowe przeważające stanowisko sądów orzekających o nieważności umów kredytu waloryzowanych walutą obcą, wskazując przede wszystkim, że:

jeśli konsument się temu sprzeciwia, sąd krajowy nie może zastąpić nieuczciwego postanowienia umownego dotyczącego kursu wymiany przepisem dyspozytywnym prawa krajowego,

w przypadku stwierdzenia nieuczciwego charakteru postanowienia umownego, podlega on wyeliminowaniu z umowy w całości, a nie jedynie w części,

przedawnienie roszczeń kredytobiorców względem banku rozpoczyna swój bieg najwcześniej w chwili, kiedy konsument dowiedział się o wadach umowy.

Uznać należy, że wyrok z dnia 8 września 2022 r. jest korzystny dla kredytobiorców kredytów frankowych i potwierdza dotychczasowe przeważające stanowisko sądów orzekających o nieważności umów kredytu waloryzowanych walutą obcą.

Przypominamy o możliwości kontaktu z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych przez Facebook’a lub:

: + 48 91 484 29 35

: kancelaria@radcaprawny-bd.pl

Jeżeli Sąd w sprawie rozwodowej ustali, że nastąpił trwały i zupełny rozkład pożycia, to rozwiązuje małżeństwo przez rozwód i w tym zakresie ma trzy możliwości: zaniechać orzekania o winie stron za rozkład pożycia (tylko na zgodny wniosek małżonków), orzec o winie obu stron bądź orzec o wyłącznej winie jednego małżonka.

Małżonkowie podejmujący decyzję o rozwodzie, niejednokrotnie chcą walczyć w Sądzie o orzeczenie rozwodu z winy drugiego małżonka. Niemal zawsze jest to podyktowane względami emocjonalnymi i chęcią wymierzenia sprawiedliwości małżonkowi, który zdradził albo w inny sposób naruszył swoje małżeńskie obowiązki. Problem polega jednak na tym, że wielu przypadkach czasochłonna walka w Sądzie o tzw. winę, ostatecznie nie przynosi jakichkolwiek wymiernych korzyści, oczywiście poza względami moralnymi. 

O orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy jednego małżonka warto walczyć, jeśli wnosi się jednocześnie o zasądzenie od niego alimentów na swoją rzecz (niezależnie od alimentów na rzecz małoletnich dzieci). W przypadku takiego rozstrzygnięcia alimenty te zasądzane są, jeśli rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego. Przykładowo, jeśli małżonek niewinny zarabia dużo mniej niż małżonek winny rozwodu, to Sąd powinien zasądzić alimenty na jego rzecz. Co istotne, obowiązek alimentacyjny obciążający małżonka winnego rozwodu wygasa tylko w przypadku zawarcia przez małżonka niewinnego nowego małżeństwa. Jeśli nigdzie do tego nie dojdzie, to obowiązek alimentacyjny jest w zasadzie dożywotni, choć nie wyklucza to możliwości wytoczenia sprawy 
o uchylenie alimentów w przypadku zmiany stosunków.

W razie braku orzekania o winie lub orzeczenia o winie obu stron, małżonek, który chce uzyskać alimenty na swoją rzecz, musi wykazać, że pozostaje w tzw. niedostatku. Pojęcie niedostatku odnosi się do osób, które swoich usprawiedliwionych potrzeb nie są w stanie zaspokoić własnymi siłami, a za które to potrzeby należy uznać normalne warunki bytowania, odpowiednie do stanu zdrowia i wieku. Orzeczenie alimentów na tej podstawie jest zatem trudniejsze do uzyskania, a dodatkowo alimenty te wygasają z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności Sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży ten termin.

Co ważne, w polskim prawie rodzinnym nie stopniuje się winy na mniejszą i większą. Jeśli małżonek, który uważa siebie za niewinnego, przyczynił się w jakimkolwiek stopniu do powstania czy utrwalenia rozkładu pożycia, to jest on uważany za współwinnego rozkładu pożycia, nawet jeśli drugi małżonek dopuścił się wielu i to cięższych przewinień. Z naszej praktyki sądowej wynika, że wiele spraw kończy się właśnie w taki sposób.

Kancelaria od wielu lat prowadzi postępowania rozwodowe i biorąc pod uwagę indywidualne okoliczności danej sprawy, przedstawia klientom różne warianty wniosków dotyczących orzeczenia o winie, wskazując jednocześnie na wszelkie konsekwencje z tym związane. Ostatecznie decyzja w tym przedmiocie zawsze należy do Klienta, który przez całe postępowanie jest wspierany przez Kancelarię w zakresie profesjonalnej pomocy prawnej. Przypominamy więc o możliwości kontaktu z Kancelarią w sprawach rozwodowych przez Facebook’a lub:

: + 48 91 484 29 35

e-mail: kancelaria@radcaprawny-bd.pl, k.szelepajlo@radcaprawny-bd.pl

W dniu 22 lipca 2022 r. Sejm RP uchwalił nowelizację kodeksu karnego wykonawczego. Nowe przepisy zakładają m.in. rozszerzenie zastosowania tzw. dozoru elektronicznego. W myśl powyższej noweli w sprawach dotyczących możliwości odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego będzie mogła – poza sądem penitencjarnym – podejmować decyzje także komisja penitencjarna w zakładzie karnym, w którym skazany przebywa. Komisja penitencjarna będzie mogła udzielić skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli zostały spełnione łącznie następujące warunki:

1. wobec skazanego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą 4 miesięcy, a nie zachodzą warunki przewidziane w art. 64 § 2 k.k. (recydywa wielokrotna);
2. skazany rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym;
3. odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie szczególne względy wskazujące, że w razie odbycia kary w tym systemie nie zostaną osiągnięte cele kary;
4. za udzieleniem zezwolenia przemawiają dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności;
5. skazany posiada określone miejsce stałego pobytu;
6. osoby pełnoletnie zamieszkujące wspólnie ze skazanym wyraziły na to zgodę.

 

Nowe przepisy przewidują także modyfikację obecnych przesłanek stosowania systemu dozoru elektronicznego przez:

1. możliwość udzielenia zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego również skazanemu, wobec którego orzeczono karę pozbawienia wolności w wymiarze niższym niż 3 lata i któremu do odbycia w zakładzie karnym pozostała część tej kary w wymiarze nie większym niż 6 miesięcy, a nie zachodzą warunki przewidziane w art. 64 § 2 k.k. (recydywa wielokrotna);
2. zamianę przesłanki pozytywnej („jest to wystarczające do osiągnięcia celów kary”) na przesłankę negatywną („odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie szczególne względy wskazujące, że w razie odbycia kary w tym systemie nie zostaną osiągnięte cele kary”).

 

Nowelizacja przewiduje również, że jeśli prokurator przed zakończeniem posiedzenia sądu oświadczy, że sprzeciwia się udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego to wykonanie postanowienia sądu będzie wstrzymane do czasu jego uprawomocnienia.  

Powyższe zmiany należy ocenić pozytywnie, albowiem umożliwią szerszej grupie skazanych złożenie wniosku o odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. 

Przypomnieć bowiem należy, że dozór elektroniczny pozwala skazanemu na odbywanie kary pozbawienia wolności w warunkach wolnościowych, w miejscu jego stałego pobytu, przy zastosowaniu systemów elektronicznych ograniczających jego swobodę poruszania się. Skazany odbywający karę pozbawienia wolności w ramach dozoru elektronicznego zobowiązany jest nosić na nodze (rzadziej na ręce) nadajnik radiowy połączony z urządzeniem monitorującym zainstalowanym w miejscu jego stałego pobytu. Osoba objęta dozorem obowiązana jest znajdować się w miejscu stałego pobytu w godzinach określonych przez sąd, a o każdym naruszeniu zasad udzielonego zezwolenia informowany jest sąd i kurator zawodowy.

Niewątpliwe zatem system dozoru elektronicznego, mimo ograniczeń, pozwala na prowadzenie przez skazanego w miarę normalnego trybu życia.

Obecnie obowiązujące przepisy kodeksu karnego wykonawczego stanowią, że o zezwolenie na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego może wnioskować skazany, wobec którego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku i 6 miesięcy, posiadającego miejsce stałego pobytu oraz zgodę osób pełnoletnich wspólnie z nim zamieszkujących. 

Co istotne, zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie udziela się skazanemu w warunkach określonych w art. 64 § 2 k.k. (recydywa wielokrotna). W przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego rozstrzyga sąd penitencjarny, w którego okręgu skazany przebywa. 

 

adwokat Banach Patrycja