Autor: kancelaria

Czy opłaca się podpisać ugodę z bankiem wobec treści wyroków TSUE z dnia
15.06.2023 r. (sprawy C-520/21 i C-287/22)?

Korzystne dla Kredytobiorców orzeczenia sądów w sprawach frankowych, poparte stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) spowodowały intensywne promowanie ugód dla Frankowiczów przez sektor bankowy.

W I kwartale 2023 r. liczba spraw sądowych związanych z tzw. kredytami frankowymi odnotowała rekordowy wzrost. Kluczowym czynnikiem wpływającym na tak dużą ilość pozwów była opinia Rzecznika Generalnego TSUE, zgodnie z którą w przypadku uznania, że umowa kredytu zawarta między bankiem a kredytobiorcą jest od początku nieważna, z uwagi na zawarcie w niej przez bank nieuczciwych postanowień umownych, bank nie jest uprawniony do domagania się tzw. wynagrodzenia za korzystanie z kapitału.

Wyroki TSUE z dnia 15.06.2023 r. w sprawach C-520/21 i C-287/22.

Stanowisko to potwierdził TSUE w dniu 15.06.2023 r. wydając wyrok (C-520/21), zgodnie z którym to kredytobiorcom, a nie bankom może przysługiwać wynagrodzenie z korzystania z kapitału. Wyrok w praktyce zamyka drogę bankom do skutecznego żądania zapłaty przez kredytobiorców za tzw. korzystanie z kapitału.

Co więcej, w drugim z orzeczeń (C-287/22) TSUE potwierdził prawidłowość stosowania przez Sądy polskie zabezpieczeń roszczeń kredytobiorców w sprawach przeciwko bankom poprzez zawieszenie płatności rat kredytu na czas trwania procesów. Należy zatem spodziewać się zwiększenia ilości postanowień Sądów o zabezpieczeniu roszczeń kredytobiorców na czas trwania procesów.

Wytoczenie przeciwko bankowi powództwa o stwierdzenie nieważności umowy kredytu frankowego stanowi dla sektora bankowego ogromne straty, które na chwilę obecną banki starają się maksymalnie ograniczyć. Skutkiem powyższego jest otrzymanie przez znaczną część kredytobiorców posiadających niespłacony jeszcze w całości kredyt w walucie frank szwajcarski propozycji zawarcia z bankiem ugody w zamian za odstąpienie od dochodzenia swoich praw na drodze sądowej.

Czy zatem zawarcie ugody z bankiem jest dobrym sposobem na szybkie załatwienie sprawy? Otóż w zdecydowanej większości przypadków niestety nie.

Najczęstsze propozycje ugodowe sprowadzają się bowiem do następujących kwestii:

– niewielka redukcja zadłużenia oraz konwersja kredytu frankowego na złotowy
z oprocentowaniem opartym o wskaźnik WIBOR (WIBOR 3M lub WIBOR 6M) + marża banku,

– przejście na kredyt złotowy z okresowo stałym oprocentowaniem,

– przeliczenie kredytu wstecz na kredyt złotowy z oprocentowaniem opartym o wskaźnik WIBOR 3M + marża banku bądź z okresowo stałym oprocentowaniem + częściowa redukcja zadłużenia.

W kontekście powyższego wskazać należy, że coraz częściej mówi się o wadliwości kredytów złotowych oprocentowanych WIBOR-em. Nadto na chwilę obecną wskaźnik WIBOR wynosi już prawie 7% – co powoduje, iż konwersja kredytu z walutowego na złotowy jedynie w nielicznych przypadkach będzie opłacalna. W tym zakresie odsyłamy Państwa do artykułu wyjaśniającego czym jest WIBOR (https://kancelaria-bd.pl/wibor-2/) oraz informacji dotyczącej uzyskanego przez Kancelarię zabezpieczenia roszczenia o wyeliminowanie z umowy kredytu złotowego stawki referencyjnej WIBOR (https://kancelaria-bd.pl/wibor-zabezpieczenie-roszczenia-przed-sadem-okregowym-w-szczecinie/).

Szczególną uwagę należy jednak zwrócić na propozycje banków dotyczące stałego oprocentowania. Powszechnie wiadomym jest, iż na dzień dzisiejszy stopy procentowe są na najwyższym poziomie od lat i w niedługim czasie prognozuje się ich spadek. Powyższe spowoduje natomiast, że gdy stopy procentowe w Polsce zaczną spadać, „atrakcyjne” na dzień dzisiejszy stałe oprocentowanie stanie się rażąco wygórowane.

Rozważając zawarcie ugody z bankiem należy zatem mieć świadomość, iż z zasady ugoda, którą proponuje nam bank, stanowi rozwiązanie korzystne wyłącznie dla jednej ze stron – tj. dla banku. Po przeliczeniu kredytu w CHF na kredyt złotowy oprocentowany w oparciu
o wskaźnik WIBOR – w wielu przypadkach wzrasta zarówno wysokość raty kapitałowo – odsetkowej, jak i całkowity koszt kredytu. W niektórych przypadkach może zatem okazać się, że podpisanie ugody z bankiem wręcz pogorszy sytuację kredytobiorcy. Pamiętajmy zatem, że jeżeli bank proponuje nam zawarcie ugody to powinniśmy dokładnie przeanalizować jej treść oraz zadać sobie pytanie: jaką kwotę jesteśmy w stanie poświęcić na rzecz szybszego rozwiązania sprawy i czy w ogóle zdajemy sobie sprawę z tego z jakiej kwoty rezygnujemy godząc się na podpisanie ugody?

Trzeba bowiem pamiętać, że zawarcie ugody z bankiem jest jednoznaczne z rezygnacją z dochodzenia roszczeń przed Sądem. Dlatego właśnie tak ważne jest, aby otrzymując propozycję zawarcia ugody mieć świadomość, jakie w rzeczywistości rozwiązanie proponuje nam bank, jakie będzie to miało dla nas ekonomiczne skutki oraz z jakich kwot rezygnujemy godząc się na zaproponowane warunki ?

Aby podjąć świadomą decyzję w tym zakresie zapraszamy do kontaktu z Kancelarią. Dokonamy dla Państwa bezpłatnej i niezobowiązującej analizy zaproponowanej przez bank ugody i związanych z jej zawarciem skutków ekonomicznych. Jednocześnie zweryfikujemy – czy w sprawie możliwe jest dochodzenie stwierdzenia nieważności umowy przed Sądem, jakie są szanse na wygranie sprawy sądowej oraz wskażemy najkorzystniejsze dla Państwa rozwiązania.

Autorzy: adwokat Patrycja Korybska, adwokat Piotr Barcz

Przypominamy o możliwości kontaktu z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych przez Facebook’a lub:

+ 48 91 484 29 35

 kancelaria@radcaprawny-bd.pl

W dniu dzisiejszym (15 czerwca 2023 r.) Trybunał zajął przełomowe stanowisko co do roszczeń kredytobiorców względem banków.
W ocenie Trybunału, konsument może żądać od banku wynagrodzenia za korzystanie przez bank z jego środków pieniężnych (takie roszczenie nie przysługuje bankom)! Oznacza to, że oprócz zwrotu wszystkich dotychczasowym wpłat wraz z odsetkami, kredytobiorca może żądać dodatkowego wynagrodzenia za to, że bank przez cały okres trwania umowy korzystał z jego pieniędzy. To bardzo dobra wiadomość dla wszystkich Frankowiczów, którzy mogą uzyskać dodatkowe środki za nieuczciwe działania banków!

Dodatkowo Trybunał orzekł, że w przypadku stwierdzenia, że umowa kredytu waloryzowanego do franka szwajcarskiego jest w całości nieważna, Bank nie może żądać od konsumenta wynagrodzenia za korzystanie z kapitału. Co to oznacza? W praktyce konsument nie powinien obawiać się wystąpienia do sądu z pozwem o ustalenie nieważności umowy. Banki, oprócz zwrotu kapitału kredytu, nie będą mogły żądać od kredytobiorcy jakiegokolwiek wynagrodzenia/odszkodowania za to, że kilka lat wcześniej wypłaciły konsumentowi środki pieniężne. Powyższym rozstrzygnięciem Trybunał potwierdził stanowisko przedstawiane przez Kancelarię w sporach z bankami.

Przypominamy o możliwości kontaktu z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych oraz złotowych przez Facebook’a lub:

: + 48 91 484 29 35

: kancelaria@radcaprawny-bd.pl

Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego weszła w życie w roku 1991. Na jej podstawie osobom, które w okresie komunizmu były pozbawione wolności, internowane lub wcielone do wojskowych oddziałów górniczych przysługuje odszkodowanie za poniesione szkody oraz zadośćuczynienie za doznane krzywdy.

Zgodnie z ustawą w razie śmierci osoby represjonowanej uprawnienie to przechodzi na jej małżonka, dzieci oraz rodziców, natomiast gdy orzeczono przepadek mienia – zwrotu tego mienia lub jego równowartości mogą domagać się wszyscy spadkobiercy osoby represjonowanej.

W maju br. adw. Piotr Barcz oraz apl. adw. Paulina Urbanowicz złożyli do Sądu Okręgowego we Wrocławiu wniosek o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia na rzecz dzieci byłego działacza organizacji antykomunistycznej o nazwie „Armia Krajowa” działającej w jednej z miejscowości południowej Polski, który w marcu 1946 r. został zatrzymany i aresztowany przez funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa i funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej. Przez wiele miesięcy znęcano się nad nim fizycznie i psychicznie w celu wymuszenia zeznań. Następnie wyrokiem wydanym w październiku 1946 r. został skazany na karę 5 lat więzienia z jednoczesnym pozbawieniem praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na okres lat 3. Większość kary pozbawienia wolności skazany odbywał w więzieniu we Wronkach, które określane było jeszcze przed Wojną jako „najcięższy kryminał II Rzeczypospolitej”. Wolność odzyskał w marcu 1951 r., jednak już nigdy nie wrócił do zdrowia fizycznego i psychicznego sprzed pozbawienia wolności.

Również w maju br. adw. Piotr Barcz oraz apl. adw. Dominik Wąs złożyli wniosek o zadośćuczynienie i odszkodowanie do Sądu Okręgowego w Szczecinie, za to że polski patriota został skierowany do katorżniczej pracy w przymusowych batalionach górniczych w ramach obowiązkowej służby wojskowej. W przedmiotowej sprawie 90-letni Klient Kancelarii nie posiada unieważnionego orzeczenia o skazaniu w czasach komunizmu. Ustawa „lutowa”, na podstawie której dochodzimy roszczeń odszkodowawczych oraz zadośćuczynienia, daje bowiem możliwość dochodzenia sprawiedliwości również w sprawach, w których organy Polski Ludowej, bez wydawania wyroku, stosowały represje z uwagi na działalność antykomunistyczną i na rzecz niepodległości państwa polskiego. Początkowo, z uwagi na zainteresowania lotnictwem oraz talent do dziedzin inżynieryjnych, Klient Kancelarii miał trafić do kompani honorowej. Jednakże po weryfikacji przeszłości pokrzywdzonego, jego ojca, a nawet wcześniejszych przodków, z których jeden walczył w powstaniu styczniowym, skierowano go do przymusowej pracy w kopalni węgla w Wałbrzychu. Został on bowiem zakwalifikowany jako element niepewny. Powodem skierowania pokrzywdzonego do 21 Wojskowego Batalionu Górniczego, był również fakt, że w latach wojny należał on do tak zwanego małego AK, gdzie jako młody chłopiec pomagał dorosłym żołnierzom w walce o niepodległość Polskiego Państwa.

Pomimo, że od wejścia w życie „ustawy lutowej” minęły już ponad 32 lata, to wciąż wiele osób nie wystąpiło do sądów o zasądzenie na ich rzecz stosownych roszczeń. Niewielu uprawnionych wie, że takie roszczenia im przysługują i o jakie kwoty mogą się ubiegać. Trzeba zauważyć, że nieposiadanie w zasobach rodzinnych dokumentów dotyczących pozbawienia wolności nie oznacza braku możliwości wystąpienia do sądu. Dokumenty te można bowiem uzyskać występując do stosownych organów, w tym do właściwej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu działającej w ramach Instytutu Pamięci Narodowej.

Warto więc skonsultować się w tej kwestii z doświadczonym prawnikiem, bowiem zasądzane przez sądy odszkodowania i zadośćuczynienia opiewają na niebagatelne kwoty. Przestrzec jednak należy przed firmami świadczącymi „usługi prawne”, w których zespołach nie funkcjonują profesjonalni pełnomocnicy – adwokaci lub radcowie prawni. Firmy te nie są bowiem ograniczone żadnymi zasadami etyki zawodów prawniczych, w tym zakazem reklamy, dlatego to właśnie na ich strony można najczęściej natrafić interesując się tematami odszkodowań i zadośćuczynień za represje komunistyczne. Warto nadto zwrócić uwagę, że w polskim prawie obowiązuje zasada powagi rzeczy osądzonej i w takich sprawach „drugiego podejścia nie ma”. Jeżeli sprawa zostanie przesądzona w sposób niezadowalający dla wnioskodawców, to będzie już za późno na udanie się do profesjonalnego pełnomocnika.

Informujemy, że BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Barcz – Domańska obsługuje klientów z całego kraju oraz z zagranicy i zapewnia kompleksową pomoc w dopełnieniu wszelkich formalności, złożeniu wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie, a ostatecznie pomoc w uzyskaniu jak najwyższego świadczenia dla osób uprawnionych na podstawie „ustawy lutowej”.

Postanowieniem z dnia 22 maja 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny udzielił Klientom Kancelarii zabezpieczenia roszczenia w sprawie przeciwko ING Bank Śląski S.A. w Katowicach o wyeliminowanie z umowy kredytu złotowego stawki referencyjnej WIBOR.

Sąd w całości podzielił argumentację strony powodowej o wadliwości i dowolności w kształtowaniu przez Bank stawki referencyjnej WIBOR.

Udzielone zabezpieczenie spowodowało obniżenie, już na czas trwania procesu, oprocentowania kredytu z obecnego w wysokości 8,96 % do 1,75 %. Postanowienie jest nieprawomocne.

Sprawa została przygotowana i jest prowadzona przez prawników BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Barcz – Domańska w Szczecinie: adwokat Patrycję Korybską i aplikantkę adwokacką Paulinę Urbanowicz.

✅ Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientkę Kancelarii z Bankiem Millennium S.A. jest nieważna i zasądził na jej rzecz zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez r. pr. Joannę Konenc oraz adw. Piotra Barcza,

✅ Postanowieniem z dnia 1 lutego 2023 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez Bank Millennium S.A. Postanowienie jest prawomocne. Sprawa prowadzona była przez apl. adw. Paulinę Urbanowicz oraz adw. Piotra Barcza,

✅ Wyrokiem z dnia 1 marca 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientów Kancelarii z Bankiem BPH S.A. jest nieważna i zasądził na ich rzecz zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez r. pr. Joannę Konenc oraz adw. Piotra Barcza,

✅ Wyrokiem z dnia 3 marca 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientkę Kancelarii z Santander Bank Polska S.A. jest nieważna i zasądził na jej rzecz zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Co istotne, Sąd nie uwzględnił podniesionych przez bank zarzutów potrącenia jak i zatrzymania wskazując, że roszczenie pozwanego banku jest niewymagalne, a nadto podnoszenie przez Bank zarzutu zatrzymania jest sprzeczne ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa. Sprawa prowadzona jest przez apl. adw. Paulinę Urbanowicz oraz adw. Piotra Barcza,

✅ Wyrokiem z dnia 29 marca 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientkę Kancelarii z Santander Bank Polska S.A. jest nieważna i zasądził na jej rzecz zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Również w tej sprawie Sąd nie uwzględnił podniesionych przez bank zarzutów potrącenia jak i zatrzymania uznając, że roszczenie pozwanego banku jest niewymagalne, a co więcej niedopuszczalne jest zastrzeganie warunku w przypadku składania jednostronnych oświadczeń woli o charakterze prawokształtującym. Sprawa prowadzona jest przez r. pr. Joannę Konenc oraz adw. Piotra Barcza,

✅ Wyrokiem z dnia 30 marca 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił. że umowa kredytu łącząca Klientów Kancelarii z Powszechną Kasą Oszczędności Bankiem Polskim S.A. jest nieważna i zasądził na ich rzecz zwrot wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez r. pr. Sarę Ciołek oraz adw. Piotra Barcza.

✅ Wyrokiem z dnia 31 marca 2023 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny oddalił w całości apelację banku od wyroku Sądu Okręgowego ustalającego nieważność umowy kredytu oraz zasądzającego na rzecz Klientów Kancelarii od Santander Bank Polska S.A. zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest prawomocny. Sprawa prowadzona była przez apl. adw. Paulinę Urbanowicz oraz adw. Piotra Barcza,

✅ Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił ,że dwie umowy kredytu łączące Klienta Kancelarii z Santander Bank Polska S.A. są nieważne i zasądził na jego rzecz zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłat nieważnych umów.

Wyrok jest nieprawomocny. W przedmiotowej sprawie Sąd również nie uwzględnił podniesionych przez bank zarzutów potrącenia jak i zatrzymania. Sprawa prowadzona jest przez adw. Patrycję Banach oraz adw. Piotra Barcza,

✅ Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił. że umowa kredytu łącząca Klientów Kancelarii z Bankiem BPH S.A. jest nieważna i zasądził na ich rzecz zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. W przedmiotowej sprawie bank złożył zarzut zatrzymania, który nie został przez Sąd uwzględniony. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez apl. adw. Paulinę Urbanowicz oraz adw. Piotra Barcza.

Kontakt z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych możliwy jest przez Facebook’a lub:

☎️: + 48 91 484 29 35

✉️: kancelaria@radcaprawny-bd.pl

#Szczecin #radcaprawny #adwokat #franki #frankowicze #CHF #kredytfrankowypozew #kredytfrankowy #santander #pko #pkobp #mBank #Millennium #BPH

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił zażalenie banku na postanowienie o udzieleniu Klientowi Kancelarii zabezpieczenia roszczenia o ustalenie nieważności umowy kredytu indeksowanego do waluty CHF, zawartej z BRE Bank S.A. w 2006 r. (obecnie mBank S.A.).

Powyższe oznacza, że od dnia udzielenia zabezpieczenia, aż do prawomocnego zakończenia sprawy, Klient Kancelarii nie będzie musiał dokonywać dalszych spłat na rzecz spornego kredytu, a Bank nie będzie mógł wypowiedzieć kwestionowanej umowy kredytowej, naliczać jakichkolwiek opłat i odsetek karnych ani nie będzie mógł przekazać informacji o zadłużeniu do do Biura Informacji Kredytowej S.A. w Warszawie, Związku Banków Polskich oraz biur informacji gospodarczej.

Powyższe ma tym większe znaczenie, że biorąc pod uwagę wydłużające się procesy sądowe oraz umacnianie waluty CHF względem waluty krajowej, dla wielu kredytobiorców dalsza spłata kredytu stanowi nadmierne obciążenie finansowe, które niesie za sobą daleko idące, negatywne konsekwencje ekonomiczne.

Postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia jest prawomocne.

Postępowanie prowadzone jest przez apl. adw. Paulinę Urbanowicz oraz adw. Piotra Barcza.

Przypominamy o możliwości kontaktu z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych przez Facebook’a lub:

: + 48 91 484 29 35

: kancelaria@radcaprawny-bd.pl

#Szczecin#radcaprawny#adwokat#franki#frankowicze#CHF#kredytfrankowypozew#kredytfrankowy#santander#pko#pkobp#mBank

Wymagania stawiane przedsiębiorcy przez organy podatkowe stanowią próbę przerzucenia ciężaru wykrywania przestępstw na oskarżonego – tak stwierdził Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp.

W styczniu 2021 r. Naczelnik Lubuskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Gorzowie Wielkopolskim wywiódł akt oskarżenia przeciwko Klientowi Kancelarii zarzucając mu popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na tym, że jako prezes zarządu spółki zajmującej się sprzedażą paliw posłużył się fakturami VAT, które nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, polegających na dostawie na rzecz spółki oleju napędowego oraz że w związku z tym podał nieprawdę w składanych deklaracjach podatkowych.

Wyrokiem z dnia 7 lutego 2022 r. Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim, w sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt: II K 42/21, uniewinnił oskarżonego od popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Sąd w całości podzielił argumentację prezentowaną w toku postępowania przez obronę, wskazując w uzasadnieniu wyroku, iż oskarżony podjął wszelkie niezbędne czynności celem weryfikacji swojego kontrahenta a wymagania stawiane mu w tym zakresie przez organy podatkowe stanowią próbę przeniesienia ciężaru wykrywania przestępstw na oskarżonego, który jest jedynie zwykłym obywatelem prowadzącym działalność gospodarczą.

Pomimo apelacji wniesionej przez Naczelnika Urzędu Celno – Skarbowego, wyrok Sądu I instancji, po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego, został przez Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp. utrzymany w mocy (wyrok z dnia 20.12.2022 r. wydany w sprawie o sygn.: IV KA 387/22). Sąd II instancji w pełni podzielił argumentację Sądu Rejonowego, wskazując, iż uznanie, że to na kontrahentach ciążą czynności mające charakter quasi czynności śledczych godzi w zasadę swobody działalności gospodarczej oraz w tak ważną w obrocie gospodarczym zasadę zaufania pomiędzy stronami umowy.

Powyższe rozstrzygnięcia wpisują się w stanowisko prezentowane w toku postępowania przez obrońców, iż organy celnoskarbowe nie mogą wymagać od przedsiębiorcy rozpoczynającego współpracę z pomiotem w zakresie obrotu paliwami (jak i w każdym innym zakresie), aby dokonywał on kontroli i analizy, czy aby któryś z podmiotów znajdujących się w tzw. łańcuchu dostaw nie prowadzi fikcyjnej działalności gospodarczej.

Do powyższej analizy zobowiązane są odpowiednie organy państwowe, które dysponują w tym zakresie znacznie szerszymi możliwościami, niż podmioty funkcjonujące na rynku. Nie do pogodzenia jest bowiem fakt, iż często zakres czynności, które według organów podatkowych przedsiębiorca powinien był podjąć w celu weryfikacji swojego kontrahenta paraliżowałby prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, albowiem do każdej potencjalnej transakcji przedsiębiorca musiałby podchodzić z wielką nieufnością wszczynając wobec potencjalnego kontrahenta niejako swoje własne śledztwo. Należy przy tym pamiętać, iż wydanie prawomocnych i wykonalnych decyzji administracyjnych nie przesądza automatycznie o odpowiedzialności karnej a to na oskarżycielu spoczywa ciężar udowodnienia nie tylko sprawstwa, ale i winy.

Sprawę prowadzili adw. Patrycja Korybska oraz adw. Piotr Barcz

W wyroku z dnia 16 marca 2023 r. wydanym w sprawie C-6/22 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej po raz kolejny stanął w obronie frankowiczów. Stało się to dokładnie miesiąc po wydaniu przez Rzecznika Generalnego opinii, która stanowi preludium do kolejnych porażek banków – tym razem w sprawach o tzw. wynagrodzenie za korzystanie z kapitału kredytu.

W rzeczonym wyroku TSUE wskazał, że przepisy dyrektywy 93/13 stoją na przeszkodzie temu, by sąd krajowy:

– badał sytuację majątkową konsumenta, który zażądał unieważnienia umowy, nawet jeśli owo unieważnienie może narazić konsumenta na szczególnie szkodliwe konsekwencje,

– odmówił stwierdzenia takiego unieważnienia, w sytuacji, gdy konsument wyraźnie się o to zwrócił i został poinformowany w sposób obiektywny i wyczerpujący o jego skutkach,

– uzupełniał w umowie luki powstałe po wyeliminowaniu nieuczciwych warunków przepisami niemającymi charakteru przepisów dyspozytywnych,

– zastosował w celu ustalenia skutków unieważnienia umowy przepisy prawa krajowego, które prowadziłyby do podziału strat w częściach równych pomiędzy kredytobiorcą a bankiem – taki skutek podważyłby bowiem ochronę przewidzianą przez dyrektywę 93/13 i byłby sprzeczny z takimi celami dyrektywy jak: ochrona konsumenta, przywrócenie równowagi między stronami oraz zniechęcanie przedsiębiorców do stosowania nieuczciwych klauzul.

W praktyce powyższe oznacza, że jeżeli bank zastosował w umowie zawartej z konsumentem klauzule niedozwolone, to przy braku przepisu dyspozytywnego sąd powinien brać pod uwagę wyłącznie wolę konsumenta. Jeżeli więc konsument domaga się stwierdzenia nieważności umowy, to sąd nie może uzupełnić umowy przepisami niemającymi charakteru dyspozytywnego ani nie może badać sytuacji majątkowej konsumenta, nawet jeżeli unieważnienie mogłoby wiązać się dla niego z negatywnymi skutkami finansowymi. Negatywne skutki finansowe, o których mowa w wyroku, zachodzą wyłącznie wtedy, gdy suma wszystkich wpłat kredytobiorcy, pomimo kilkunastu lat spłacania kredytu, nie pokrywa jeszcze udzielonego mu kapitału kredytu. Takie sytuacje zdarzają się jednak bardzo rzadko i z reguły konsumenci w znacznym stopniu nadpłacili już udzielony im kapitał kredytu.

Komentarz do wyroku TSUE oraz do obecnej sytuacji nie tylko kredytobiorców frankowych, ale również złotowych, udzielił dla Szczecińskiej Kroniki adw. Piotr Barcz. Zapraszamy do zapoznania z materiałem ⇾ https://bit.ly/kronika_17marca2023

Przypominamy o możliwości kontaktu z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych oraz złotowych przez Facebook’a lub:

TEL : + 48 91 484 29 35

E-MAIL : kancelaria@radcaprawny-bd.pl

#Szczecin #radcaprawny #adwokat #franki #frankowicze #CHF #kredytfrankowypozew #kredytfrankowy #kredytzłotowy #WIBOR

W ostatnim czasie uzyskaliśmy kolejne postanowienia umożliwiające naszym Klientom zaprzestanie spłaty rat kredytów frankowych do czasu prawomocnego zakończenia postępowań sądowych

✅ Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Koszalinie udzielił naszym Klientkom zabezpieczenia roszczenia o ustalenie nieważności umowy zawartej w 2006 r. z PKO BP S.A.,
✅ Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie udzielił naszym Klientom zabezpieczenia roszczenia o ustalenie nieważności umowy zawartej w 2005 r. z Kredyt Bank S.A. (obecnie Santander Bank Polska S.A.),
✅ Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie udzielił naszym Klientom zabezpieczenia roszczenia o ustalenie nieważności umowy zawartej w 2006 r. z Kredyt Bank S.A. (obecnie Santander Bank Polska S.A.),
✅ Postanowieniem z dnia 6 lutego 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie udzielił naszym Klientom zabezpieczenia roszczenia o ustalenie nieważności umowy zawartej w 2005 r. z Kredyt Bank S.A. (obecnie Santander Bank Polska S.A.).

Powyższe oznacza, że od dnia udzielenia zabezpieczenia, aż do prawomocnego zakończenia sprawy, Klienci Kancelarii nie musza już spłacać spornych kredytów. Jest to o tyle istotne, że obecnie, gdy nastąpiła kolejna, silna deprecjacja waluty krajowej względem franka szwajcarskiego, raty kredytów frankowych są wyższe niż jeszcze kilka lat temu. Dla wielu kredytobiorców dalsza spłata kredytu stała się nadmiernym obciążeniem i mogła nieść za sobą daleko idące, negatywne konsekwencje ekonomiczne.

Postanowienia są nieprawomocne.

Przypominamy o możliwości kontaktu z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych przez Facebook’a lub:
️: + 48 91 484 29 35
✉️: kancelaria@radcaprawny-bd.pl

 

Wyrokiem z dnia 09 lutego 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny oddalił powództwo banku o zapłatę kapitału i wynagrodzenie za korzystanie z kapitału pożyczki hipotecznej indeksowanej do CHF wytoczone przeciwko kredytobiorcy.

Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że z uwagi na wcześniejszy, prawomocny wyrok przesądzający o nieważności umowy pożyczki i złożenie przez kredytobiorcę skutecznego oświadczenia o potrąceniu żądanie zapłaty wypłaconego kapitału okazało się bezzasadne. W zakresie wynagrodzenia za korzystanie z tego kapitału Sąd wskazał natomiast, że w obecnie obowiązującym stanie prawnym nieważna umowa nie może stanowić tytułu do zapłaty jakiegokolwiek wynagrodzenia na rzecz banku.

Wyrok jest nieprawomocny.

Pełnomocnikami pozwanego kredytobiorcy w tej sprawie byli adwokat Piotr Barcz oraz radca prawny Joanna Konenc.

Przypominamy jednocześnie o możliwości kontaktu z Kancelarią w sprawach dot. kredytów i pożyczek frankowych przez Facebook’a lub:

Telefon + 48 91 484 29 35

e-mail: kancelaria@radcaprawny-bd.pl