Autor: kancelaria

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach – podstawowe informacje w pigułce

Szanowni Państwo, 

uprzejmie informujemy, że w dniach 27-28 września 2023 r. Pani Mecenas Patrycja Banach uczestniczyła w szkoleniu pt.: ,,Oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięć – aspekty prawne (przepisy polskie w świetle przepisów prawa unijnego)”. Wobec powyższego zachęcamy do zapoznania się z poniższym artykułem Pani Mecenas pt: ,,Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach – podstawowe informacje w pigułce”.

,,Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach – podstawowe informacje w pigułce”

Czy zastanawialiście się Państwo jakie wymogi należy spełnić, aby zrealizować inwestycję, która może mieć wpływ na środowisko lub zdrowie ludzi? Poniższy artykuł przybliży Państwu jeden z koniecznych elementów zrealizowania takiej inwencji, a mianowicie decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, w skrócie DŚU. Decyzja ta potocznie nazywana jest również decyzją środowiskową. Podstawowe kwestie dotyczące DŚU znajdują się w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w skrócie ooś. Ustawa ta potocznie nazywana jest również ustawą środowiskową. DŚU określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia (art. 71 ust. 1 ustawy środowiskowej).

Zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy środowiskowej uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (I grupa przedsięwzięć) oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (II grupa przedsięwzięć).

Katalog przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Co istotne w przypadku I grupy przedsięwzięć (§ 2 ww. rozporządzenia) przy wydawaniu decyzji środowiskowej wymagane jest przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w skrócie OOŚ. Jej przeprowadzenie jest wymagane również w przypadku II grupy przedsięwzięć (§ 3 ww. rozporządzenia), wtedy gdy organ wydający DŚU stwierdzi taką potrzebę podczas selekcji,
a od 16 października 2023 r. również, gdy inwestor planujący przedsięwzięcie na terenie parku krajobrazowego lub obszaru chronionego krajobrazu wystąpi o jej przeprowadzenie.

Ponadto decyzja środowiskowa jest wymagana przed wydaniem decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 ustawy środowiskowej (tzw. decyzji następczych) oraz przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych oraz zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (art. 72 ust. 1a ustawy środowiskowej).

Natomiast w przypadku planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, których wyłącznym celem jest obronność i bezpieczeństwo państwa lub prowadzenie działań ratowniczych i zapewnienie bezpieczeństwa cywilnego w związku z przeciwdziałaniem lub usunięciem bezpośredniego zagrożenia dla ludności – nie wydaje się decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jej wydanie miałoby niekorzystny wpływ na te cele (art. 72 ust. 8 ustawy środowiskowej). Jednakże w tym przypadku należy pamiętać, aby zgłosić do regionalnej dyrekcji ochrony środowiska konieczność realizacji takiego przedsięwzięcia. Jeżeli w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania zgłoszenia Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie wniósł, w drodze decyzji, sprzeciwu można przystąpić do realizacji przedsięwzięcia. W przypadku zgłoszenia sprzeciwu należy złożyć wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W celu uzyskania decyzji środowiskowej konieczne jest złożenie odpowiedniego wniosku do właściwego organu wraz z niezbędnymi załącznikami. Tymi załącznikami są przede wszystkim: raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (dla I grupy przedsięwzięć) albo karta informacyjna przedsięwzięcia (dla II grupy przedsięwzięć), poświadczona kopia mapy ewidencyjnej, szczegółowa mapa terenu inwestycji oraz obszarów, na które inwestycja może oddziaływać, wypis z rejestru gruntów, dowód wniesienia opłaty skarbowej, a także gdy DŚU wydaje Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska – wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli został uchwalony, albo informację o jego braku.

Inwestor chcąc uzyskać decyzję środowiskową musi przejść tzw. procedurę oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Procedura ta ma na celu rozważenie środowiskowych skutków tego rozstrzygnięcia i składa się z kilku etapów, do których należą: a) kwalifikacja – czy to przedsięwzięcie wymaga OOŚ – a jeśli tak: b) ustalenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia
na środowisko; c) uzyskanie prawnie wymaganych opinii i uzgodnień; d) udział społeczeństwa;
e) ewentualnie procedura transgraniczna, jeśli przedsięwzięcie może transgranicznie oddziaływać.

Organem upoważnionym do wydania decyzji środowiskowej jest: a) Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska – w przypadkach określonych w art. 75 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej; Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska – w przypadku inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej; 3) starosta – w przypadku scalania, wymiany lub podziału gruntów; 4) dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych – w przypadku zmiany lasu, stanowiącego własność Skarbu Państwa, na użytek rolny; 5) wójt, burmistrz, prezydent miasta – w przypadku pozostałych przedsięwzięć.

Szanowni Państwo,

Akcjonariusze Stoczni Szczecińskiej „Porta Holding S.A.”, 

w związku z ustaleniami poczynionymi na spotkaniu w dniu 18 września 2023 r., uprzejmie informujemy, że w dniu dzisiejszym zostanie wysłana do Państwa pocztą korespondencja z informacjami o postępowaniu grupowym toczącym się przed Sądem Okręgowym w Szczecinie w sprawie prowadzonej pod sygn. akt: I C 1914/23.

Kiedy może dojść do zatrzymania przez Policję i jakie prawa ma zatrzymany?

Zatrzymanie przez Policję jest czynnością owianą wieloma legendami, co często wykorzystywane jest przez organy ścigania, jak i samych zatrzymanych. W rzeczywistości przepisy postepowania karnego ściśle wskazują na uprawnienia, jakie posiadają organy ścigania oraz sam zatrzymany. Samo zatrzymanie uzależnione jest od wystąpienia określonych przesłanek.

Na wstępie zaznaczyć należy różnicę pomiędzy osobą podejrzaną inaczej podejrzewanym, a podejrzanym. Osoba podejrzana to osoba, wobec której nie wydano postanowienia o przedstawianiu zarzutów lub przesłuchania w charakterze podejrzanego, w przeciwieństwie do podejrzanego, gdzie taka sytuacja już miała miejsce.

Możliwość zatrzymania przez Policję występuje w przypadku, gdy:

1. istnieje uzasadnione przypuszczenie, że osoba podejrzana popełniła przestępstwo, a zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się albo że będzie ona próbowała zacierać ślady,
2. nie można ustalić tożsamości osoby podejrzanej,
3. istnieją przesłanki do przeprowadzenia przeciwko osobie podejrzanej postępowania w trybie przyspieszonym (w takim postępowaniu prowadzi się dochodzenie, jeżeli sprawca został ujęty na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa lub bezpośrednio potem, a okoliczności nie budzą wątpliwości)
4. istnieje uzasadnione przypuszczenie, że osoba podejrzana popełniła przestępstwo z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej, a zachodzi obawa, że ponownie popełni przestępstwo z użyciem przemocy wobec tej osoby, zwłaszcza gdy popełnieniem takiego przestępstwa grozi (w tym przypadku zatrzymanie takiej osoby jest obligatoryjne).

Przesłankami do zatrzymania i przymusowego doprowadzenia osoby podejrzanej lub podejrzanego na zarządzenie prokuratora jest uzasadniona obawa, że:

1. osoba podejrzana lub podejrzany nie stawią się na wezwanie w celu ogłoszenia im postanowienia o przedstawieniu zarzutów i przesłuchania,
2. osoba podejrzana lub podejrzany nie stawią się na wezwanie w celu ogłoszenia nowego postanowienia o przedstawieniu zarzutów, jeżeli w toku śledztwa okaże się, że podejrzanemu należy zarzucić czyn nie objęty wydanym uprzednio postanowieniem o przedstawieniu zarzutów albo czyn w zmienionej w istotny sposób postaci lub też, że czyn zarzucany należy zakwalifikować z surowszego przepisu,
3. osoba podejrzana lub podejrzany mogą w inny bezprawny sposób utrudniać postępowanie,
4. gdy zachodzi potrzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego.

Jeżeli już doszło do zatrzymania, należy pamiętać, że zatrzymany posiada uprawnienia do informacji
o przysługujących mu prawach, którymi są w szczególności:

1. informacja o powodach zatrzymania,
2. skorzystanie z pomocy adwokata lub radcy prawnego,
3. żądanie niezwłocznego kontaktu z adwokatem lub radcą prawnym w tym bezpośredniej rozmowy,
4. korzystanie z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli nie włada w wystarczającym stopniu językiem polskim,
5. złożenie oświadczenia i odmowa złożenia oświadczenia,
6. otrzymanie odpisu protokołu zatrzymania,
7. dostęp do pierwszej pomocy medycznej,
8. złożenie zażalenia do sądu na zatrzymanie,
9. natychmiastowe zwolnienie, gdy ustaną przyczyny zatrzymania, a także jeżeli w ciągu 48 godzin od zatrzymania nie zostanie przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania,
10. zwolnienie, jeżeli w ciągu 24 godzin od przekazania go do dyspozycji sądu nie doręczono mu postanowienia o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania.

Najważniejszym dokumentem z czynności zatrzymania jest protokół zatrzymania, w którym należy podać imię, nazwisko i funkcję dokonującego tej czynności, imię i nazwisko osoby zatrzymanej, a w razie niemożności ustalenia tożsamości – jej rysopis oraz dzień, godzinę, miejsce i przyczynę zatrzymania z podaniem, o jakie przestępstwo się ją podejrzewa. Do protokołu załącza się również oświadczenia złożone przez zatrzymanego oraz zaznacza, że został on poinformowany o przysługujących mu prawach. Następnie protokół doręcza się zatrzymanemu.

Informujemy, że w sytuacji, gdy osoba podejrzana zostaje zatrzymana ma możliwość wykonania połączenia telefonicznego do adwokata lub radcy prawnego i dopiero po takim telefonie powinna podejmować rozmowy z organami ścigania. Wszystkie dane zebrane od takiej osoby mogą zostać bowiem wykorzystane przez oskarżyciela w toczącym się postępowaniu. Stąd tak ważna jest znajomość swoich praw.

Autor artykułu

Dominik Wąs

Aplikant adwokacki

Wielu klientów posiadających kredyty waloryzowane kursem waluty obcej w Getin Noble Bank S.A., w związku z ogłoszoną upadłością ww. banku, zastanawia się nad takimi zagadnieniami jak: obowiązek dalszej spłaty rat, możliwość dochodzenia ustalenia nieważności umowy kredytu, czy odzyskanie nadpłaty ponad kapitał kredytu. Wielu kredytobiorców nurtuje również kwestia, o której było głośno w ostatnich tygodniach – czyli możliwość zgłoszenia wierzytelności w postępowania upadłościowym za pomocą systemu Krajowego Rejestru Zadłużonych i termin na dokonanie tego zgłoszenia.

W ostatniej z powyższych kwestii chcielibyśmy Państwa uspokoić – istnieje nadal możliwość skutecznego zgłoszenia wierzytelności do syndyka masy upadłości Getin Noble Bank S.A. w ramach postępowania upadłościowego. Zaraz po ogłoszeniu upadłości Getin Noble Bank S.A., media obiegła informacja o potrzebie pilnego zgłoszenia wierzytelności i 30-dniowym terminie, liczonym od dnia ogłoszenia upadłości, na dokonanie odpowiednich czynności w systemie KRZ. Pomimo, że termin ten minął 19 sierpnia br., kredytobiorcy nadal mogą zgłaszać swoje wierzytelności i składać oświadczenia o potrąceniu. Dzięki podjęciu takich działań, kredytobiorcy nadal mogą liczyć na ujęcie ich należności na liście wierzytelności stworzonej przez syndyka, a także potrącenie takich należności z kapitałem wypłaconego kredytu. Dokonanie powyższych czynności chroni kredytobiorców przed działaniami syndyka w postaci skierowania przeciwko nim roszczenia o zwrot kwoty wypłaconego kapitału kredytu.

Upadłość banku nie przekreśla również drogi kredytobiorców do dochodzenia przed sądem ustalenia nieważności umowy kredytu waloryzowanego walutą obcą. O ile dochodzenie zapłaty w postępowaniu sądowym nie jest możliwe, ponieważ wszelkie roszczenia majątkowe w stosunku do upadłego banku mogą być dochodzone wyłącznie w ramach postępowania upadłościowego, o tyle wytoczenie powództwa o ustalenie nieważności umowy kredytu stanowi dla kredytobiorców szansę na „uwolnienie się” od kredytu. Wyrok ustalający nieważność umowy kredytu to brak obowiązku dalszych spłat i wykreślenie hipoteki zabezpieczającej spłatę kredytu.

Wielu kredytobiorców, z uwagi na szczególną sytuację Getin Noble Bank S.A. zadaje sobie pytanie – spłacać dalej raty czy ich nie spłacać? Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi, a podjęcie decyzji w tym zakresie jest uzależnione głównie od wysokości dotychczasowych wpłat i tego, czy wpłaty pokryły wartość wypłaconego kapitału kredytu. Kwestię braku dalszych wpłat można uregulować poprzez złożenie wraz z pozwem o ustalenie nieważności umowy kredytu wniosku o zabezpieczenie roszczenia. W przypadku wydania przez sąd postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia, kredytobiorca nie jest bowiem zobowiązany do dalszych spłat, a bank nie ma możliwości egzekwowania rat nieuiszczonych po dniu wydania postanowienia o zabezpieczeniu, a także nie jest uprawniony do wpisu kredytobiorcy do rejestrów takich jak BIK czy KRD.

Artykuł nie ma charakteru porady prawnej i służy wyłącznie celom informacyjnym. Nie zastępuje on porady prawnej. Z uwagi na to, że każdy przypadek jest inny, konieczna jest każdorazowo indywidualna ocena prawna danego stanu faktycznego. W przypadku zainteresowania szczegółowymi informacjami pozostajemy do Państwa dyspozycji i zapraszamy na bezpłatne spotkanie w Kancelarii lub online w celu omówienia możliwości reprezentacji Państwa w toku postępowania upadłościowego
i postępowania sądowego.

Wyrokiem z dnia 8 września 2023 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu III Wydział Karny (sygn. akt III Ko 313/23) zasądził na rzecz Klientek Kancelarii łącznie kwotę 1.000.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz łącznie kwotę 209.400 zł tytułem odszkodowania za niesłuszne skazanie ich Ojca – byłego działacza organizacji antykomunistycznej o nazwie „Armia Krajowa”, działającej w okresie PRL w miejscowości na południu Polski.

Ojciec Klientek został zatrzymany i aresztowany w marcu 1946 r. przez funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa i funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Przez wiele miesięcy znęcano się nad nim fizycznie i psychicznie w celu wymuszenia zeznań. Następnie wyrokiem wydanym w październiku 1946 r. został skazany na karę 5 lat więzienia z jednoczesnym pozbawieniem praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na okres lat 3. Większość kary pozbawienia wolności skazany odbywał w więzieniu we Wronkach, które określane było jeszcze przed Wojną jako „najcięższy kryminał II Rzeczypospolitej”. Wolność odzyskał w marcu 1951 r., jednak już nigdy nie wrócił do zdrowia fizycznego i psychicznego sprzed pozbawienia wolności.

Sprawa prowadzona jest przez adw. Piotra Barcza oraz apl. adw. Paulinę Urbanowicz.

Wyrok jest nieprawomocny.

Informujemy, że BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Barcz – Domańska obsługuje klientów z całego kraju oraz z zagranicy i zapewnia kompleksową pomoc w dopełnieniu wszelkich formalności, złożeniu wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie, a ostatecznie pomoc w uzyskaniu jak najwyższego świadczenia dla osób uprawnionych na podstawie „ustawy lutowej”.

Szanowni Akcjonariusze,

w związku z toczącym się postępowaniem grupowym z powództwa Członków Grupy, reprezentowanych przez Krzysztofa Piotrowskiego o odszkodowanie za utratę wartości akcji spółki Stocznia Szczecińska PORTA HOLDING S.A., serdecznie zapraszamy wszystkich Akcjonariuszy – Członków postępowania grupowego na spotkanie, które odbędzie się w dniu 18 września 2023 r. (poniedziałek) o godzinie 16:00 w Zespole Szkół Salezjańskich (Ku Słońcu 124, Szczecin).

Jednocześnie informujemy, że sprawie w dniu 14 listopada 2022 r. Sąd Apelacyjny wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym, w którym uchylono w całości zaskarżony przez Kancelarię wyrok Sądu Okręgowego i przekazano ponownie sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Obecnie postępowanie toczy się ponownie przed Sądem Okręgowym w Szczecinie I Wydziałem Cywilnym pod sygn. akt: I C 1914/23. Sąd obecnie podjął dalsze czynności procesowe, zgodnie z wnioskami dowodowymi złożonymi przez Kancelarię.

Na spotkaniu w dniu 18 września 2023 r. w sposób szczegółowy przedstawiony zostanie dotychczasowy przebieg postępowania sądowego, jak i omówione zostaną dalsze czynności, które w najbliższym czasie zostaną podjęte w sprawie.

Serdecznie zapraszamy wszystkich Członków Grupy.

Z wyrazami szacunku

radca prawny Barbara Domańska

adwokat Piotr Barcz

BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów

Barcz – Domańska

ul. Swarożyca 15A/U1; 71 – 601 Szczecin

 

Szanowni Państwo,

z radością informujemy, iż wyrokiem z dnia 1 września 2023 r. Sąd Rejonowy w Częstochowie IV Wydział Karny w sprawie o sygn. akt: IV K 436/20 uniewinnił naszego Klienta w sprawie dotyczącej rzekomego wyrządzenia szkody w obrocie gospodarczym (tj. o przestępstwo z art. 296§1 i 2 k.k.).

Akt oskarżenia dotyczył czynów jakich rzekomo dopuścić się miał oskarżony jako agent dużej spółki działającej w branży handlowej. Zarzucane mu czyny dotyczyć miały nadużycia udzielonych uprawnień i niedopełnienia obowiązków m.in. z uwagi na nieprzestrzeganie obowiązujących standardów i procedur oraz niedokumentowanie wypłat z kasy, co w konsekwencji doprowadzić miało do wyrządzenia spółce szkody majątkowej na łączną sumę strat ponad pół miliona złotych. Wyrok cieszy tym bardziej, że został wydany po ponad ośmiu latach śledztwa (!) i dwóch latach procesu, podczas którego, w toku drobiazgowego postępowania dowodowego, ostatecznie udało się uzyskać korzystne dla oskarżonego opinie biegłych sądowych, potwierdzające brak winy naszego Klienta.

Co również istotne, spółka jednocześnie zdecydowała się na wytoczenie przeciwko naszemu Klientowi przed Sądem Okręgowym w Gdańsku sprawy cywilnej (toczącej się pod sygn. akt: I Nc 78/12, a następnie: I C 1264/13 oraz I C 954/17), opartej na stosunku weksla wystawionego w związku z zawartą z nią umową agencyjną. Sprawa dotyczyła m.in. braków magazynowych, które miały rzekomo powstać podczas wykonywania przez niego obowiązków zawodowych i opiewać na ponad 550.000,00 zł.

Postępowanie to również zakończyło się dla pozwanego korzystnie, albowiem Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 14 lipca 2023 r. oddalił w tym zakresie powództwo. Postępowanie toczyło się od 2012 r., równolegle z postepowaniem karnym. W toku procesu Sąd Okręgowy w Gdańsku ostatecznie nie podzielił argumentacji strony powodowej pomimo, że pierwotnie wydał nakaz zapłaty na podstawie weksla.

Oba wyroki są wyrokami sądów pierwszych instancji i jako takie są nieprawomocne.

W sprawach jako obrońca i pełnomocnik występowali adwokat Piotr Barcz oraz radca prawny Joanna Zarzycka.

Pomimo, że preparat Aquafilling Bodyline został wycofany z obrotu kilka lat temu do  Kancelarii zgłasza się coraz więcej kobiet, które poddały się zabiegowi i do dnia dzisiejszego ponoszą tego bardzo poważne konsekwencje.

Preparat Aqafilling Bodyline (który występował także pod nazwą Los Deline) powoduje powstanie wielu dolegliwości zdrowotnych tj. stanów zapalnych, infekcji deformacji, migracji żelu, zmian martwiczych, co w konsekwencji może prowadzić do sepsy a nawet śmierci. Zarzuty naszych Klientek dotyczą wstrzyknięcia im toksycznego żelu w ramach zabiegów medycyny estetycznej.

W każdej z prowadzonych przez Kancelarię spraw doszło do naruszenia praw pacjenta, w tym m.in. prawa do świadczeń zdrowotnych zgodnych z aktualną wiedzą medyczną oaz prawa pacjenta do podjęcia świadomej decyzji co do tego czy takiemu zabiegowi się poddać czy też nie. Przed zastosowaniem powyższej metody pacjentki nie były informowane o możliwości wystąpienia takich skutków ubocznych z jakimi następnie się zmagały. W rzeczywistości większość naszych Klientek było zachęcanych do zastosowania zabiegu z wykorzystaniem preparatu Aquafiliing, jako mało inwazyjnego i całkowicie bezpiecznego sposobu na  osiągnięcie wymarzonych efektów w bardzo krótkim czasie.

Jeżeli jesteś osobą pokrzywdzoną tym procederem to musisz wiedzieć, że masz możliwość dochodzenia zarówno zadośćuczynienia, jak i odszkodowania. W tym celu zapraszamy na  spotkanie w Kancelarii bądź spotkanie online, podczas którego wyjaśnimy Ci jak krok po  kroku wygląda proces dochodzenia przysługujących Ci roszczeń.

Autor: adwokat Patrycja Korybska

Przypominamy o możliwości kontaktu z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych przez Facebook’a lub:

+ 48 91 484 29 35

 kancelaria@radcaprawny-bd.pl

Wyrokiem z dnia 9 maja 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientów Kancelarii z Santander Bank Polska S.A. jest nieważna i zasądził na ich rzecz zwrot wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez r. pr. Joannę Konenc oraz adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 12 maja 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientów Kancelarii z Deutsche Bank Polska S.A. w Warszawie jest nieważna i zasądził na ich rzecz zwrot wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez apl. adw. Paulinę Urbanowicz oraz adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 12 maja 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientów Kancelarii z Powszechną Kasą Oszczędności Bankiem Polskim S.A. (dawniej: Nordea Bank Polska S.A.) jest nieważna i zasądził na ich rzecz zwrot wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez r. pr. Sarę Ciołek oraz adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 30 maja 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klienta Kancelarii z Santander Bank Polska S.A. jest nieważna i zasądził na jego rzecz zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa jest prowadzona przez adw. Patrycję Banach i adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2023 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klienta Kancelarii z Santander Bank Polska S.A. jest nieważna i zasądził na jego rzecz zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa jest prowadzona przez adw. Patrycję Banach i adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientów Kancelarii z Santander Bank Polska S.A. jest nieważna i zasądził na ich rzecz zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa jest prowadzona przez adw. Patrycję Banach i adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientkę Kancelarii z Bankiem Millennium S.A. jest nieważna i zasądził na ich rzecz zwrot wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez apl. adw. Paulinę Urbanowicz oraz adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2023 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXVIII Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientkę Kancelarii z mBank S.A. jest nieważna i zasądził na jej rzecz zwrot wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez r. pr. Sarę Ciołek oraz adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 7 lipca 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientów Kancelarii z BNP Paribas Bank Polska S.A. jest nieważna i zasądził na ich rzecz zwrot wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez apl. adw. Paulinę Urbanowicz oraz adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 28 lipca 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny zasądził na rzecz Klientów zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy kredytu. Sprawa dotyczyła kredytu spłaconego w całości przez Klientów jeszcze przed wytoczeniem powództwa. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez r. pr. Sarę Ciołek oraz adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny ustalił, że umowa kredytu łącząca Klientów Kancelarii z Powszechną Kasą Oszczędności Bankiem Polskim S.A. (dawniej: Nordea Bank Polska S.A.) jest nieważna i zasądził na ich rzecz zwrot wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez r. pr. Sarę Ciołek oraz adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny oddalił apelację banku od wyroku Sądu Okręgowego ustalającego nieważność umowy kredytu oraz zasądzającego na rzecz Klientów Kancelarii od Santander Consumer Bank Polska S.A. zwrot wszystkich wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy – zmieniając jedynie o jeden dzień początek biegu odsetek ustawowych za opóźnienie określony w wyroku Sądu I instancji. Wyrok jest prawomocny. Sprawa prowadzona była przez r. pr. Joannę Konenc oraz adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny w całości oddalił powództwo Banku BPH S.A. o zwrot kapitału i zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z kapitału, wytoczonej przez bank w stosunku do Klientów Kancelarii. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez r. pr. Sarę Ciołek oraz adw. Piotra Barcza,

Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Warszawie III Wydział Cywilny zasądził na rzecz Klientów Kancelarii zwrot wpłat uiszczonych tytułem spłaty nieważnej umowy zawartej z Bankiem Millennium S.A. Kredyt został w całości spłacony w toku procesu. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawa prowadzona jest przez apl. adw. Paulinę Urbanowicz oraz adw. Piotra Barcza.

Kontakt z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych możliwy jest przez Facebook’a lub:

: + 48 91 484 29 35

: kancelaria@radcaprawny-bd.pl

#Szczecin#radcaprawny#adwokat#franki#frankowicze#CHF#kredytfrankowypozew#kredytfrankowy#santander#pko#pkobp#mBank#Millennium#BPH#DeutscheBank

Artykuł poświęcony zostanie kwestii dotyczącej tego, czy wyrok wydany w Polsce może zostać wykonany w jednym z krajów Unii Europejskiej. W tym zakresie zastosowanie znajduje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych.

W pierwszej kolejności warto zwrócić uwagę na to, że osoba, która ma miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego może być pozwana w innym państwie członkowskim między innymi w sprawach dotyczących umowy (1), w sprawach dotyczących czynu niedozwolonego lub czynu podobnego do czynu niedozwolonego (2), w sprawach dotyczących roszczeń cywilnoprawnych o odszkodowanie lub przywrócenie stanu poprzedniego, które wynikają z czynu zagrożonego karą (3).
Na względzie trzeba mieć również to, iż konsument może wytoczyć powództwo przeciwko kontrahentowi przed sądem państwa członkowskiego, na którego terytorium kontrahent ten ma miejsce zamieszkania, albo bez względu na miejsce zamieszkania kontrahenta – przed sądem miejsca, w którym konsument ma miejsce zamieszkania. Natomiast kontrahent może wytoczyć powództwo przeciwko konsumentowi tylko przed sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium konsument ma miejsce zamieszkania.

Ważnym jest przede wszystkim to, że orzeczenia wydane w jednym państwie członkowskim są uznawane w innych państwach członkowskich, przy czym nie jest konieczne przeprowadzanie żadnego specjalnego postępowania. W celu powołania się w państwie członkowskim na orzeczenie wydane w innym państwie członkowskim konieczne jest przedstawienie odpisu orzeczenia, które spełnia warunki niezbędne do stwierdzenia jego autentyczności oraz odpowiednie zaświadczenie. Zaleca się również wcześniejsze przygotowanie tłumaczenia oświadczenia.

Należy podkreślić, że orzeczenie wydane w państwie członkowskim, które jest w nim wykonalne, jest także wykonalne w innym państwie członkowskim bez potrzeby stwierdzania jego wykonalności. Ważnym jest, że zasadniczo postępowanie w sprawie wykonywania orzeczeń wydanych w innym państwie członkowskim podlega prawu tego państwa członkowskiego. Orzeczenie wydane w którymkolwiek państwie członkowskim i wykonalne w innym państwie członkowskim jest tam wykonywane na tych samych warunkach, co orzeczenie wydane w tymże państwie członkowskim. Oznacza to, że przykładowo orzeczenie wydane w Polsce i wykonalne w Niemczech jest wykonywane na takich samych warunkach, co orzeczenie wydane w Niemczech.

W związku z powyższym warto skorzystać z pomocy kancelarii znajdującej się w państwie członkowskim, w którym orzeczenie ma być wykonane, chociażby z uwagi na brak znajomości języka i przepisów prawnych obowiązujących w innym kraju.

Artykuł nie ma charakteru porady prawnej i służy wyłącznie celom informacyjnym. Nie zastępuje on porady prawnej. Z uwagi na to, że każdy przypadek jest inny, konieczna jest każdorazowo indywidualna ocena prawna danego stanu faktycznego. W przypadku zainteresowania szczegółowymi informacjami pozostajemy do Państwa dyspozycji.

Adwokat Katarzyna Dakowska