Autor: kancelaria

Wychodząc naprzeciw potrzebom naszych Klientów, informujemy, iż adwokat Konrad Burdziak w ostatnim czasie uzyskał certyfikat compliance officera oraz certyfikat potwierdzający udział w szkoleniu „Criminal compliance jako forma ochrony przed ryzykiem karnym i sankcyjnym w biznesie”.

Podkreślenia wymaga, że ww. wiedza oraz uzyskane kwalifikacje w tym zakresie pozwalają na minimalizację ryzyka braku zgodności działań przedsiębiorstwa z regulacjami prawnymi, w szczególności w celu zapobiegania stratom finansowym, czy narażeniu się na ewentualną odpowiedzialność karną przedsiębiorców.

Uprzejmie informujemy, że BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Barcz & Domańska zajmuje się sprawami obejmującymi wszelkie kwestie dotyczące spraw z zakresu prawa karnego.

Kontakt z Kancelarią możliwy jest przez Facebook’a lub:

☎️: + 48 91 484 29 35 ✉️: kancelaria@kancelaria-bd.pl

Orzeczenie z dnia 13 lutego 2025 r. wydane przez TSUE w sprawie C-472/23 zainicjowane pytaniami prejudycjalnymi Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy, I Wydziału Cywilnego w przedmiocie kwestii związanych ze zwrotem uiszczonych odsetek i innych kosztów wynikających z sankcji kredytu darmowego (o czym pisaliśmy tutaj) stanowi niezwykle istotne rozstrzygnięcie, które może znacząco przyczynić się do sprawniejszego rozstrzygania spraw kredytobiorców w tym zakresie!

TSUE udzielił odpowiedzi na 3 pytania, tj.:

1. 1. Czy błędne podanie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania (RRSO) w umowie kredytowej automatycznie uzasadnia zastosowanie sankcji kredytu darmowego?

1. 1. Czy warunki zmiany opłat w umowie kredytowej muszą być precyzyjnie określone, aby spełniały wymogi prawa UE?

1. 1. Czy polska regulacja, przewidująca surową sankcję niezależnie od stopnia naruszenia, jest zgodna z unijną zasadą proporcjonalności?

Odnosząc się do pierwszego pytania wskazano, że zawyżona wartość RRSO może stanowić naruszenie obowiązku informacyjnego, co warunkuje możliwość zastosowania sankcji kredytu darmowego. Podkreślenia wymaga, że błędne podanie wartości RRSO musi pociągać za sobą negatywne dla konsumentów skutki (w tym finansowe), np. jeżeli w wyniku błędnego wskazania wartości RRSO kredytobiorca nie będzie w stanie ocenić rzeczywistego kosztu zaciągniętego zobowiązania kredytowego. Powyższe oznacza więc, że błędne wskazanie wartości RRSO może uniemożliwić kredytobiorcom podjęcie świadomej decyzji w zakresie wyboru korzystniejszej oferty umowy kredytu, co stoi w sprzeczności z zasadą ochrony konsumentów.

W odpowiedzi na drugie pytanie wskazano, że umowa kredytu powinna określać w sposób konkretny oraz zrozumiały warunki zmian w opłatach związanych z jej wykonaniem. TSUE podkreślił, że umowa kredytu nie może opierać się na wskaźnikach, których konsumenci nie zweryfikują z łatwością, bowiem takie zachowanie banku bezpośrednio stanowi naruszenie nałożonego ustawą obowiązku informacyjnego. Istotnym jest, iż Trybunał wskazał, że niedokładne oraz nieostre określenie zasad w zakresie zmian opłat narusza prawo UE i wymogi Dyrektywy 2008/48/WE.

W odniesieniu zaś do trzeciego pytania wskazano, że przepisy unijne nie stoją na przeszkodzie stosowaniu krajowego uregulowania – sankcji kredyt darmowego w maksymalnym zakresie, co oznacza, że kredytobiorca, którego prawa zostały naruszone, a naruszenie to zostało przedmiotem postępowania sądowego, nie jest zobowiązany do uiszczenia kosztów kredytowych (z chwilą wydania stosownego orzeczenia w tym zakresie).

Reasumując, TSUE podkreślił znaczenie unijnych uregulowań dotyczących praw konsumentów, stanowiących środek kompleksowej ochrony przed nieuczciwymi działaniami banków. Istotnym jest, że wydane orzeczenie może znacząco wpłynąć na sytuację kredytobiorców w Polsce,  a także, podobnie jak w przypadku tzw. spraw frankowych, powinno kształtować pewne ramy odpowiedzialności działalności instytucji finansowych za stosowanie nieuczciwych praktyk w stosunku do konsumentów.

Autorem niniejszego artykułu jest apl. adw. Aleksandra Lejk.

Uprzejmie informujemy, że Kancelaria zajmuje się sprawami dotyczącymi kredytów złotowych, w tym zastosowaniem sankcji kredytu darmowego.

Kontakt z Kancelarią możliwy jest przez Facebook’a lub:

☎️: + 48 91 484 29 35 ✉️: kancelaria@kancelaria-bd.pl

#SKD #sankcjakredytudarmowego

W niniejszym artykule zostanie omówiona delikatna kwestia jaką jest unieważnienie testamentu.

Najpierw wyjaśnienia wymaga czym jest testament i jakie są jego rodzaje. A zatem testament jest jednostronną czynnością prawną, poprzez którą spadkodawca rozporządza swoim majątkiem na wypadek swojej śmierci.

Wyróżniamy następujące rodzaje testamentów:

   1. zwykłe:

    a) testament holograficzny (pisemny);

    b) testament notarialny (sporządzony przez notariusza);

   c) testament allograficzny (istota testamentu allograficznego polega na oświadczeniu swojej ostatniej woli ustnie wobec wójta gminy, sekretarza gminy lub kierownika urzędu stanu cywilnego i dwóch świadków);

   2. szczególne:

    a) testament ustny (oświadczenie woli spadkodawcy składane w obecności co najmniej trzech świadków);

    b) testament podróżny;

    c) testament wojskowy.

Unieważnić można każdy rodzaj testamentu, w tym również notarialny.

Kiedy zatem testament jest nieważny? Zgodnie z art. 945 § 1 k.c. testament jest nieważny, jeżeli został sporządzony:

1. 1. w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli;
   2. pod wpływem błędu uzasadniającego przypuszczenie, że gdyby spadkodawca nie działał pod wpływem błędu, nie sporządziłby testamentu tej treści;
   3. pod wpływem groźby.

Na nieważność testamentu z powyższych przyczyn nie można się powołać po upływie lat trzech od dnia, w którym osoba mająca w tym interes dowiedziała się o przyczynie nieważności, a w każdym razie po upływie lat dziesięciu od otwarcia spadku.

1. ,,Stan wyłączający świadome powzięcie decyzji i wyrażenie woli, jak i stan wyłączający swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli musi wynikać z przyczyny wewnętrznej, umiejscowionej w samym podmiocie składającym oświadczenie woli. Musi wynikać ze stanu, w jakim znajduje się osoba składająca oświadczenie woli, a nie z okoliczności zewnętrznych, w jakich osoba ta się znalazła. Źródłem tej wady oświadczenia woli są szczególne właściwości psychiki lub procesu myślowego, znajdujące się „wewnątrz” osoby składającej oświadczenie woli” (postanowienie SN z 14.12.2011 r., I CSK 115/11, OSNC-ZD 2012, nr 3, poz. 61).
2. Błąd z kolei to mylne wyobrażenie spadkodawcy o rzeczywistym stanie rzeczy. Nie ma przy tym znaczenia, czy błąd testatora dotyczył treści testamentu, czy też okoliczności nieobjętych treścią testamentu oraz kto go wywołał. Można powołać się jedynie na błąd istotny, tj. taki, który powoduje, że gdyby testator nie działał pod wpływem tego błędu, to nie złożyłby oświadczenia o tej treści.
3. Groźba jest działaniem celowym, które ma nakłonić testatora do sporządzenia testamentu
   o określonej treści. Mowa tu zarówno o przymusie psychicznym jak i fizycznym. Samo grożenie sprowadza się do deklaracji spowodowania różnego rodzaju niekorzystnych skutków, jeśli testator nie sporządzi testamentu w określony sposób. Co ważne – groźba
   nie musi odnosić się tylko do testatora, ale też może dotyczyć kogoś innego (np. jego najbliższych członków rodziny).

Niewątpliwie sporym wyzwaniem jest udowodnienie w toku postępowania, że spadkodawca znajdował się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli, czy też działał pod wpływem błędu albo groźby. Pomocne mogą okazać się każde dowody takie jak chociażby zeznania świadków, historia leczenia czy opinia biegłych sądowych.

Powyższe przesłanki nie są jedynymi, które mogą skutkować nieważnością testamentu. Innymi przyczynami unieważnienia testamentu są m.in.: sporządzenie testamentu wspólnego, czyli przez więcej niż jednego spadkodawcę, czy też brak własnoręcznego podpisu spadkodawcy. 

Testament można unieważnić tylko przed Sądem – w odpowiednim postępowaniu (o stwierdzenie nabycia spadku, o zachowek). Należy podnieść w toku postępowania odpowiednie zarzuty lub skierować do Sądu wniosek o unieważnienie testamentu.

Autorem niniejszego artykułu jest adwokat Patrycja Banach.

Uprzejmie informujemy, że BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Barcz & Domańska posiada szerokie doświadczenie w prowadzeniu spraw spadkowych, na każdym etapie postępowania. Wspiera i reprezentuje Klientów również podczas czynności dokonywanych przed notariuszem.

W razie jakichkolwiek pytań zachęcamy do kontaktu mailowego i telefonicznego z Kancelarią.

Wyrokiem z dnia 10 października 2024 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny (sygn. akt I C 4301/23) uwzględnił powództwo Klientów Kancelarii w całości, zasądzając na ich rzecz łącznie kwotę 1.583.465,66 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 9 października 2023 r. do dnia zapłaty. Rozstrzygnięcie Sądu było wynikiem przesłankowego ustalenia nieważności umowy kredytu, co jednak nie znalazło odzwierciedlenia w samej sentencji wyroku, bowiem kredytobiorcy dokonali całkowitej spłaty kredytu jeszcze przed wytoczeniem powództwa.

Przedmiotowa sprawa jest o tyle nietypowa, że w części kredytowanej nieruchomości kredytobiorcy prowadzili gabinety lekarskie. Sąd zgodził się jednak z argumentacją przedstawioną przez pełnomocnika, że nawet jeżeli powodowie przeznaczyli jakąkolwiek cześć środków na cele wiązane z działalnością gospodarczą, to i tak nie pozbawia ich to statusu konsumentów, skoro pozostała część nieruchomości służyła im do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.

Wyrok jest prawomocny, bowiem pozwany bank odstąpił od wnoszenia apelacji.

Sprawa prowadzona była przez adw. Paulinę Urbanowicz.

Informujemy, że Kancelaria zajmuje się tematem kredytów frankowych od 2014 r. Udzielamy Klientom kompleksowej pomocy – poczynając od złożenia do banku reklamacji, przez poprowadzenie postępowania, wyegzekwowanie zasądzonych należności, aż po wykreślenie hipoteki z księgi wieczystej nieruchomości. Zachęcamy do kontaktu z Sekretariatem Kancelarii celem umówienia nieodpłatnego spotkania, na którym zostanie przeanalizowana Państwa umowa kredytu, a nadto przedstawione zostaną informacje o przysługujących Państwu względem banku roszczeniach.

Kontakt z Kancelarią w sprawach dot. kredytów frankowych możliwy jest przez Facebook’a lub:

☎️: + 48 91 484 29 35 ✉️: kancelaria@kancelaria-bd.pl

#franki #frankowicze #CHF #kredytfrankowy #pozewfrankowy #sprawafrankowa #kancelariaszczecin #adwokatszczecin #prawnikszczecin #bank #umowakredytu

Otwarty Fundusz Emerytalny (OFE) jest jednym z podstawowych sposobów gromadzenia i lokowania środków pieniężnych, z przeznaczeniem na ich wypłatę członkom funduszu po osiągnięciu przez nich wieku emerytalnego.

Podczas zawierania umowy z OFE, osoba składająca wniosek o przyjęcie do funduszu może wskazać jedną lub więcej osób, na których rzecz po jej śmierci zostaną wypłacone niewykorzystane środki. Jeśli członek funduszu wskazał kilka osób uprawnionych do otrzymania środków po jego śmierci, ale nie określił ich udziałów, przyjmuje się, że udziały te są równe. Członek funduszu może w każdej chwili zmienić rozrządzenie, wskazując inne osoby uprawnione do otrzymania środków zamiast lub obok wcześniej wymienionych, a także określić ich udziały w inny sposób lub nawet całkowicie odwołać wcześniejsze wskazania.

Środki zgromadzone na rachunku zmarłego członka otwartego funduszu emerytalnego, które nie zostaną wykorzystane, przekazywane są osobom wskazanym przez zmarłego według sposobu wskazanego powyżej. W przypadku zaś braku takiej dyspozycji środki wchodzą w skład spadku.

W takiej sytuacji należy przeprowadzić standardowe postępowanie spadkowe na podstawie ogólnych zasad postępowania cywilnego. Pamiętać trzeba jednak o złożeniu odpowiednich wniosków do Organu, a także po zakończeniu postępowania spadkowego o przedłożeniu Organowi postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku (lub aktu poświadczenia dziedziczenia w sytuacji zdecydowania się na przeprowadzenie postępowania u Notariusza). Podkreślić należy, że jeżeli w chwili śmierci członek otwartego funduszu pozostawał w związku małżeńskim, fundusz dokonuje wypłaty połowy środków zgromadzonych na rachunku zmarłego na rachunek małżonka zmarłego w OFE, w zakresie, w jakim środki te stanowiły przedmiot małżeńskiej wspólności majątkowej.

Reasumując, środki z OFE po śmierci jego członka zawsze zostaną wypłacone – będą to osoby albo bezpośrednio wskazane przez zmarłego albo osoby nabywające spadek zgodnie z zasadami k.c. Sposób ich nabycia zależy od rozrządzenia zmarłego. Pierwszy z ww. sposobów jest sprawniejszy, Organ bowiem nabycie spadku nie jest warunkiem koniecznym do wypłaty zgromadzonych środków pieniężnych. Należy się jednak nie martwić, w sytuacji, gdy zmarły nie rozrządził środkami zgromadzonymi na rachunku OFE, bowiem środki te nie przepadną. Podkreślenia wymaga jednak, że przeprowadzone w sposób kompleksowy postępowanie spadkowe stwarza możliwość wypłaty wszelkich środków, stanowiących niegdyś majątek zmarłego.

Informujemy, że BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Barcz & Domańska posiada szerokie doświadczenie w prowadzeniu spraw spadkowych, na każdym etapie ich postępowania. Wspiera i reprezentuje Klientów również podczas czynności dokonywanych przed notariuszem, a w sprawach o charakterze transgranicznym współpracuje z renomowanymi kancelariami poza granicami Polski.

Kontakt z Kancelarią możliwy jest przez Facebook’a lub:

: + 48 91 484 29 35 : kancelaria@kancelaria-bd.pl

Wyrokiem z dnia 03 grudnia 2024 r. Sąd okręgowy w Szczecinie III Wydział Karny (sygn. akt: III Ko 777/24) unieważnił wyrok wydany przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Szczecinie z dnia 19 grudnia 1950 r. oraz zasądził na rzecz Klienta Kancelarii kwotę 300.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za jego niesłuszne skazanie w okresie PRL.

Klient Kancelarii został zatrzymany i aresztowany w październiku 1950 r. w areszcie Urzędu Bezpieczeństwa za negatywne nastawienie do panującego w tamtym czasie ustroju politycznego i gospodarczego oraz za krytykowanie wprowadzanych reform. Postawiono mu zarzut rozpowszechniania fałszywych wiadomości przeciwko założeniu Spółdzielni Produkcyjnej i przekazywaniu informacji mieszkańcom wsi, zasłyszanych uprzednio w radiu w audycjach BBC i „Głosu Ameryku”. Wojskowy Sąd Rejonowy uznał Klienta za winnego zarzucanych mu czynów i skazano go na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wolność odzyskał dopiero po ponad 8 miesiącach.

Sprawa prowadzona jest przez apl. adw. Dominika Wąsa.

Wyrok jest nieprawomocny.  

Informujemy, że BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Barcz – Domańska obsługuje klientów z całego kraju oraz z zagranicy i zapewnia kompleksową pomoc w dopełnieniu wszelkich formalności, złożeniu wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie, a ostatecznie w uzyskaniu jak najwyższego świadczenia dla osób poszkodowanych przez aparat władzy komunistycznej oraz dla ich rodzin (następców prawnych).

Kontakt z Kancelarią możliwy jest przez Facebook’a lub: ☎️: + 48 91 484 29 35 ✉️: kancelaria@kancelaria-bd.pl

Informujemy, że wraz z początkiem nowego roku nazwa Kancelarii uległa nieznacznej zmianie. Aktualnie Kancelaria nosi nazwę: „BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Barcz & Domańska”.

Zespół BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Barcz & Domańska składa najserdeczniejsze życzenia z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia!

Informujemy, że w dniach 24 – 26 grudnia 2024 r. Kancelaria będzie nieczynna.

Jednakże, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom naszych Klientów, w ww. dniach kontakt z Kancelarią – w sprawach nagłych lub pilnych, będzie możliwy pod nr telefonu: 577821921.

Ostatnimi czasy w przestrzeni publicznej nagłaśniane są sprawy karne, w których stosowany jest środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania.

Czym jest tymczasowe aresztowanie, ile może trwać i jakie są jego skutki?

Przede wszystkim należy wskazać, że areszt tymczasowy stanowi jeden z środków zapobiegawczych stosowanych w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, a w wyjątkowych przypadkach także w celu zapobiegnięcia ponownego popełnienia przestępstwa. Możliwość zastosowania tego środka pojawia się wówczas, gdy zebrany materiał dowodowy wykazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa.

Tymczasowe aresztowanie jest więc izolacyjnym środkiem zapobiegawczym, gdyż polega na pozbawieniu wolności podejrzanego/oskarżonego poprzez umieszczenie go w areszcie śledczym na konkretnie określony czas. W postępowaniu przygotowawczym sąd, stosując tymczasowe aresztowanie oznacza jego termin na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Jeśli postępowanie przygotowawcze nie zakończyło się w okresie ww. 3 miesięcy sąd może przedłużyć stosowanie tymczasowego aresztowania łącznie  na okres 12 miesięcy. Maksymalny okres stosowania tymczasowego aresztowania do chwili wydania pierwszego wyroku przez sąd pierwszej instancji nie może przekroczyć 2 lat.

Z uwagi na fakt, że tymczasowe aresztowanie jest najsurowszym środkiem zapobiegawczym jego zastosowanie wymaga spełnienia szczególnych przesłanek:

1) zachodzi uzasadniona obawa ucieczki lub ukrycia się oskarżonego/podejrzanego, zwłaszcza wtedy, gdy nie można ustalić jego tożsamości albo nie ma on w kraju stałego miejsca pobytu;

2) zachodzi uzasadniona obawa, że oskarżony/podejrzany będzie nakłaniał świadków do składania fałszywych zeznań lub wyjaśnień albo w inny bezprawny sposób utrudniał postępowanie karne.

3) oskarżonemu/podejrzanemu zarzuca się popełnienie zbrodni lub występku zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat,

4) gdy doszło do skazania przez sąd pierwszej instancji na karę pozbawienia wolności nie niższą niż 3 lata,

6) potrzeba zastosowania tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania może być uzasadniona grożącą oskarżonemu surową karą.

7) zachodzi uzasadniona obawa, że oskarżony, któremu zarzucono popełnienie zbrodni lub umyślnego występku, popełni przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu powszechnemu, zwłaszcza gdy popełnieniem takiego przestępstwa groził.

Przed zastosowaniem środka zapobiegawczego prokurator albo sąd przesłuchuje podejrzanego/oskarżonego. Podczas tej czynności osoba, wobec której ma zostać zastosowany środek zapobiegawczy ma prawo do obrońcy (na jego wniosek). Niekiedy obecność obrońcy może okazać się kluczowa dla zabezpieczenia interesów strony.

Należy wskazać, że tymczasowe aresztowanie może nastąpić tylko na mocy postanowienia sądu, na które przysługuje zażalenie. Ponadto sąd uchyla areszt jeśli ustaną przesłanki na podstawie, których został on ustanowiony. Wniosek o uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego można składać w każdym czasie.  

Obowiązujące przepisy oraz praktyka w zakresie stosowania tymczasowego aresztowania budzi wiele kontrowersji, a samo stosowanie ww. środka zapobiegawczego w opinii wielu praktyków jest nadużywane. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że w postępowaniu karnym, w szczególności w sytuacji, w której zastosowano tymczasowe aresztowanie, kluczowy jest czas reakcji na wszelkie działania podejmowane przez organy ścigania, celem podjęcia skutecznej obrony.

Uprzejmie informujemy, że BD Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Barcz & Domańska reprezentuje Klientów we wszystkich sprawach z zakresu prawa karnego, prowadząc każdą ze spraw w sposób indywidualny i kompleksowy, tj. od momentu postępowania przygotowawczego, aż do wydania wyroku, w tym wyegzekwowania przysługujących stronie roszczeń.  Wyspecjalizowani pełnomocnicy podejmą wszystkie możliwe działania w celu zapewniania skutecznej obrony oraz zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.

Autorem niniejszego artykułu jest apl. adw. Dominik Wąs.

#tymczasowearesztowanie #areszt #aresztowanie #prawokarne #sprawakarna #adwokat